24 Sjewat 5782 | 26 januari 2022
Nieuws
Jodendom in praktijk     Hasjkafa     Feest- en Gedenkdagen     Samenleving     Geschiedenis     Antisemitisme     Israël     Media     Publicisten     
Cameron: “Gaza is net een Gevangenkamp”
Publicatiedatum: woensdag 28 juli 2010 Auteur: Redactie | 1.432 keer gelezen
Redactie, Antisemitisme buitenland, Groot Britannie, Sharia, islamitische fascisme »
Of hadden de headlines van de afgelopen dagen "Great Britain meets Turkey because of the Islam" moeten zijn?   Amper 2,5 maand aan het roer van Groot Brittannië en Premier David Cameron laat zijn masker 'Vriend van Israël' haast sneller vallen dan Barak Obama.

In Ankara meldde hij zijn nieuwe vriend, Premier Recep Tayyip Erdogan van Turkije, dat hij graag de weg van Brussel naar Ankara wilt plaveien (huidige voorzitter van de EU België steunt dit idee). En passant wordt Gaza met een gevangenkamp vergeleken. "De situatie in Gaza moet veranderen", aldus Cameron, "Zowel humanitaire goederen als mensen moet in beide richtingen kunnen bewegen. Het kan niet en mag niet worden toegestaan dat Gaza een gevangenis kamp blijft."

Enerzijds een verrassende uitspraak, omdat Cameron absoluut op de hoogte moet zijn van de rijkdommen van Gaza en de schrikbewind van Chamas die over Gaza woedt. Anderzijds is zijn reactie niet vreemd, daar in 2008 in Groot-Brittannië de sharia is in gesteld waar de sharia-rechtbanken de bevoegdheid hebben uitspraak te doen over Islamitische civiele zaken. De wettelijke bevoegdheden van de Islamitische rechtbanken in Groot-Brittannië komen zeven maanden nadat de antisemiet Rowan Williams, de aartsbisschop van Canterbury, onder vuur kwam te liggen. Dit keer niet vanwege zijn Holocaustontkenning, maar de suggestie dat de invoering van de sharia in Groot-Brittannië "onvermijdelijk lijkt". In feite waren deze rechtbanken al in augustus 2007 actief. Precies een jaar geleden telde Groot-Brittannië 85 actieve sharia-rechtbanken. Daarnaast heeft Cameron veel belang in de Britse moslims.

Groot-Brittannië is niet de enige: veel Europese landen zijn elementen van de sharia-wet aan het introduceren. Denk aan zoals sociale uitkeringen voor polygame gezinnen, een verbod op Mohammed-cartoons en gescheiden zwemmuren voor voor moslimvrouwen in publieke zwembaden. Onlangs nog kwam er onverwachts een verbod op een afbeelding van biggetjes in een Nederlands ziekenhuis. Afgelopen feestdagen is er in een Haagse Hogeschool een rel uitgebroken, omdat het bestuur had besloten geen kerstboom in de Hogeschool te plaatsen, omdat het ergernissen wekt bij de moslims onder de studenten. Op het laatste moment waren het de niet-moslim studenten die als nog een kerstboom in de school plaatsten.

En wat te denken over de 'tal' van Nederlandse gevangenissen waar uitsluitend halal op de menu staat? Dit omdat de Nederlandse Justitie een voordelige deal heeft gesloten met leveranciers. Kleuters van de kleuterschool De Kleine Kunstenaar in Houthalen (BE) werden eveneens verplicht halal te eten. Deze lijst kan nog veel verder worden uitgebreid, maar we laten het hier bij betreft de voorbeelden dat er al sporen van sharia in onze Westerse beschaving merkbaar zijn.

Ondertussen kan Turkije gewoonweg als een Islamitisch land gekarakteriseerd worden. Dit om het feit dat de overgrote meerderheid van de bevolking - inclusief de Premier - de soennitische vorm van Islam aanhangt. De Islam begint in de Turkse samenleving op politiek als op maatschappelijk gebied een steeds grotere rol te spelen. De Islam heeft in Turkije groeiende invloed op politiek, onderwijs (een toename van het aantal islamitische scholen), organisaties, en het heeft nauwere banden aangehaald met landen zoals Iran, Libanon en Syrië. We kunnen absoluut spreken van een herleving van de Islamitische identiteit binnen Turkije. Ook al bestaat er in Turkeije naast de Islam ook religieuze minderheidsgroeperingen, zoals aanhangers van de Armeense, Chaldeelse, Byzantijnse en Latijnse kerk en kent het land Joden en Protestanten. En hoewel de grondwet deze religies weliswaar bestaansrecht geeft, het leven voor de Armenen en Joden wordt daar sowieso niet gemakkelijk gemaakt.

Dat het niet geheel ongevaarlijk is om Turkije als onderdeel van de EU te willen behoren, lijkt Cameron dus niet te deren. Ook deert Cameron niet dat de partij van premier Erdogan, met zijn radicaal soennitische verleden, over een comfortabele meerderheid beschikt. Hierdoor is de partij in staat de grondwet op die wijze te veranderen dat alle macht uiteindelijk bij Erdogan komt te liggen. En als al die wijzigingen zijn doorgevoerd, dan pas mogen de Turken in een referendum zijn oordeel uitspreken. Dit komt ons griezelig bekend voor (zie ook DEZE link)...

Nog even kort terug naar Camerons idee over de Palestijnse kwestie. Hij heeft zijn valse hoop op een stabiele vriendschap tussen Israël en Turkije uitgesproken, maar noemde de Israëlische aanval op de Turkse Flottielje op 31 mei jl onacceptabel. Experts en analisten over de hele wereld hebben hun verbazing over het zichtbare verandering van Cameron's houding ten aan zien van Israël uitgesproken. Jackson Diehl van Washington Post schreef: "Een gevangenis kamp? De vijanden van Israël maken gretig gebruik van deze term, met de impliciete hint dat de Joodse Staat het beleid van nazi-Duitsland zou hanteren. Maar volgens de BBC zou geen Britse Minister President ooit zo hard over de handeling van Israël ten aan zien van Gaza hebben gesproken."   De haast gelijktijdige openlijke vijandigheid vanuit Turkije en Groot-Brittanie naar Israel kan echt niet meer op toeval berust zijn...
Copyright © 2010 Jodendom Online
 
 
Contact Zoeken Noachieden Online Beheer
 
Copyright © 2022 Jodendom Online. Alle rechten voorbehouden.