6 Siewan 5780 | 29 mei 2020
Nieuws
Jodendom in praktijk     Hasjkafa     Feest- en Gedenkdagen     Samenleving     Geschiedenis     Antisemitisme     Israël     Media     Publicisten     
Top Tien anti-Israël leugens van 2010
Publicatiedatum: zondag 01 augustus 2010 Auteur: Simon Wiesenthal Center | Vertaald door Brabosh | 1.120 keer gelezen
Apartheid, Jeruzalem [Al-Quds], Antisemitisme binnenland, Antisemitisme buitenland, Mediabedrog en Geschiedvervalsing, Verenigde Naties, Mythen, Grenzen van 1967, Nucleaire dreiging, Tweestatenoplossing, 'Nederzettingen', VN resolutie, Verislamitiseren van Joodse heiligdommen, Valse beschuldigingen VN/EU/NGO's, UNHCR, BDS (Boycott, Divestment and Sanctions), Israel als kernmacht »
1ste Leugen: Israël is ontstaan uit een Europees schuldgevoelen over de nazi-Holcoaust. Waarom moeten de Palestijnen daarvoor de prijs betalen?

Drieduizend jaar voor de Holocaust, voordat er sprake was van een Romeins Rijk, liepen de koningen en profeten van Israël door de straten van Jeruzalem. De hele wereld weet dat Jesaja zijn profeties niet maakte vanuit Portugal, noch deed Jeremia zijn klaagzangen vanuit Frankrijk. Vereerd door haar mensen, wordt Jeruzalem in de Hebreeuwse Geschriften 600 keer vernoemd - maar geen enkele keer in de Koran. Gedurende haar 2.000-jaar durende ballingschap was er permanent Joodse aanwezigheid in het Heilig Land, tot aan de moderne wedergeboorte van Israël in het begin van de jaren 1800. Het terugwinnen van het grotendeels onbebouwde land door baanbrekende zionisten groeide uit tot een Joodse meerderheid lang voor de opkomst van het nazisme.

Na de Holocaust, vonden bijna 200.000 overlevenden van de Shoah een oase van rust in de Joodse staat, die in 1947 werd opgericht door een tweederde meerderheid van de Verenigde Naties. Weldra kwamen 800.000 Joden toe op de vlucht voor vervolging in de Arabische landen. In de daaropvolgende decennia heeft Israël een miljoen immigranten uit de Sovjet-Unie geabsorbeerd en duizenden Ethiopische Joden. Tegenwoordig is Israël, verre van dat het een overblijfsel van de Europese schuld of kolonialisme zou zijn, een gevarieerde, kosmopolitische samenleving, die voldoet aan de eeuwenoude droom van een reis die een volk maakte en ‘Terug naar Zion' - hun oude thuisland.

2de leugen: Indien Israël zich had teruggetrokken tot achter de grenzen van 1967, was er al lang vrede geweest.

Sinds 1967 heeft Israël herhaaldelijk toegegeven volgen het concept van "land voor vrede." Nadat in 1977 de Egyptische president Sadat een historisch bezoek bracht aan Jeruzalem en het ondertekenen van de Camp David vredesakkoorden, trok Israël zich terug van het enorme schiereiland Sinaï en leeft het sindsdien in vrede met Egypte. In 1995 ondertekende Jordanië een vredesverdrag met Israël, maar noch de Palestijnen, noch 21 andere Arabische landen hebben dat ooit gedaan. In 1993 ondertekende Israël de Oslo-akkoorden en droeg de administratieve controle over de Westelijke Jordaanoever over aan de Palestijnse Autoriteit (voorheen de PLO). De Palestijnse Autoriteit heeft zich nooit aan haar belofte gehouden om een einde te maken aan haar propaganda aanslagen en de oproep in het Palestijnse Nationale Handvest tot de vernietiging van Israël, te laten vallen.

In 2000 bood premier Ehud Barak aan Arafat volledige soevereiniteit aan over 97% van de Westelijke Jordaanoever, een corridor naar Gaza en een hoofdstad in het Arabische deel van Jeruzalem. Arafat heeft nee gezegd. In 2008 heeft president Abbas van de Palestijnse Autoriteit opnieuw nee gezegd tegen een vrijwel gelijkaardig aanbod van premier Olmert. In 2005 heeft Israël zich onder premier Sharon eenzijdig teruggetrokken uit de Gazastrook. Overgenomen door de terreurorganisatie Hamas, werden de ontmantelde Joodse nederzettingen omgebouwd in sites voor zelfmoordcommando's van waaruit meer dan 8.000 raketten werden gelanceerd naar willekeurige doelwitten in Israël. In 2010 heeft premier Benjamin Netanjahoe zijn voorstellen hernieuwd van onvoorwaardelijke onderhandelingen die leiden naar een soevereine Palestijnse Staat, maar de Palestijnen weigerden opnieuw en eisten meer eenzijdige Israëlische toegevingen met inbegrip van een totale bevriezing van alle Israëlische bouwactiviteiten in Oost-Jeruzalem en op de Westelijke Jordaanoever.

3de leugen: Israël is het belangrijkste struikelblok voor het bereiken van een twee-staten-oplossing.

De Palestijnen zelf vormen het enige struikelblok voor het bereiken van een twee-staten-oplossing. Met wie moet Israël onderhandelen? Met president Abbas, die al vier jaar lang werd uitgesloten door Hamas om een bezoek te brengen an zijn 1,5 miljoen kiezers in Gaza? Met zijn Palestijnse Autoriteit, die nog steeds terroristen verheerlijkt en haat predikt in het onderwijs en in de media? Met Hamas waarvan de leiders, die door Iran worden geruggensteund, de Holocaust ontkennen en fanatieke Jihadistische retoriek gebruiken om op te roepen tot de vernietiging van Israël?

Vandaag is gewoon een feit dat, hoewel de staat Israël bereid is om alle Arabische staten te erkennen, seculier of moslim, deze staten keihard weigeren om Israël te erkennen als een Joodse staat en het "recht op terugkeer" eisen van vijf miljoen zogenaamde Palestijnse ‘vluchtelingen' - een zekere garantie voor de ondergang van Israël.

4de leugen: Een nucleair Israël en niet Iran is de grootste bedreiging voor vrede en stabiliteit

Hoewel het nooit door Jeruzalem werd toegegeven, wordt algemeen aangenomen dat Israël kernwapens heeft. Maar in tegenstelling tot Pakistan, India en Noord-Korea, heeft Israël nooit kernproeven uitgevoerd. In 1973, toen haar voortbestaan in gevaar werd gebracht door de verrassingsaanval door Egypte en Syrië op Yom Kippoer, gingen er velen van uit dat Israël nucleaire wapens zou inzetten - maar dat is niet gebeurd. Ondanks de publieke veroordelingen, hebben veel Arabische leiders zich particulier opgelucht uitgedrukt dat de Israëlische nucleaire afschrikking bestaat.

Hoewel Israël nog nooit iemand heeft bedreigd, dreigen de moellahs in Teheran dagelijks om "Israël van de kaart te vegen." De Verenigde Staten en Europa kunnen het zich veroorloven om te wachten om te zien wat het Iraanse regime in petto heeft met haar nucleaire ambities. Maar Israël kan zolang niet wachten. De staat ligt aan de frontlijn en herinnert zich elke dag nog de prijs die het Joodse volk heeft betaald voor het niet ernstig nemen van de woorden van Hitler. Israël is niet bereid om nog eens zes miljoen Joden op te offeren op het altaar van de onverschilligheid in de wereld.

5de leugen: Israël is een Apartheidsstaat die een internationale campagne van boycot, desinvestering en sancties verdient (BDS = Boycott, Divestment and Sanctions).

Aan beide zijden van de Atlantische Oceaan leiden kerkelijke groeperingen, vakbonden en academici misleidende en vaak antisemitische boycotacties en demoniseren aldus wat zij de Joodse "apartheid" staat noemen.

De waarheid is dat in tegenstelling tot de apartheid in Zuid-Afrika, Israël een puur democratische staat is. De Arabische minderheid van 20% geniet van alle politieke, economische en religieuze rechten en vrijheden van het burgerschap, met inbegrip van de verkiezing in de Knesset (het parlement) van afgevaardigden van hun keuze. Zowel Israëlische Arabieren als Palestijnen hebben terecht gestaan voor het Israëlische Hooggerechtshof. Daarentegen kan geen enkele Jood een eigen woning bezitten in Jordanië, geen christen of Jood mag een bezoek brengen aan de heiligste plaatsen van de islam in Saoedi-Arabië.

6de leugen: De plannen om 1.600 nieuwe woningen te bouwen in Oost-Jeruzalem zijn het bewijs dat Israël de Heilige Stad wil ‘verjoodsen'.

De vijanden van Israël misbruiken dit vals probleem. Jeruzalem is heilig voor de drie grote religies. Haar gemengde bevolking omvat een Joodse meerderheid met islamitische en christelijke minderheden. Sinds 1967 - en dat voor het eerst in de geschiedenis - bestaat er volledige godsdienstvrijheid voor alle religies in Jeruzalem. Islamitische en christelijke religieuze organisaties beheren hun eigen heilige plaatsen. Sterker nog, de Waqf werd toegestaan om de controle over de Tempelberg in Jeruzalem te beheren, hoewel die rust op de Tempel van Salomon en zowel voor Joden als voor moslims heilig is.

Intussen moet het gemeentebestuur van Jeruzalem voldoen aan de behoeften van een groeiende moderne stad. De ongelukkig getimede aankondiging tijdens het bezoek van de Amerikaanse vice-president Joe Biden, van 1600 nieuwe appartementen in Ramat Shlomo, ging niet over Arabische wijken in Oost-Jeruzalem, maar over een reeds lang voordien gevestigde en dichtbevolkte Joodse wijk in Noord-Jeruzalem, waar 250.000 Joden wonen (ongeveer eenzelfde aantal bewoners als in Newark, New Jersey) - een gebied dat door Israël nooit zal worden afgestaan.

7de leugen: Het beleid van Israël brengt de veiligheid van de Amerikaanse troepen in Afghanistan en Irak in gevaar.

De beschuldiging dat Israël de Amerikaanse troepen in Irak of in de AF-Pak regio in gevaar brengt is een zoveelste update van de oude "dolkstoot in de rug" -leugen, met name dat Joden altijd hun eigen vrienden verraden alsmede de laster verspreid door Henry Ford en via de Protocollen van de Wijzen van Zion, dat "de Joden de vader zijn van alle oorlogen."

De Amerikaanse generaal Petraeus heeft verklaard dat hij van oordeel is dat Israël een grote strategische troef betekent voor de Verenigde Staten en dat zijn eerdere opmerkingen over het verband tussen de veiligheid van de VS-troepen in de regio enerzijds en een Israëlisch-Palestijns vredesakkoord (waar tweederde van de Israëli's achter staat) anderzijds, uit hun context werden gehaald. Een oplossing van het Palestijns-Israëlisch conflict daarvan zou iedereen van profiteren inclusief de Verenigde Staten. Maar een opgelegde terugkeer naar wat wijlen Abba Eban de "Auschwitzgrenzen van 1967″ noemde, zou het voortbestaan van Israël in gevaar brengen en uiteindelijk funest zijn voor de Amerikaanse belangen en de geloofwaardigheid in de wereld.

8ste leugen: Het Israëlische beleid ligt aan de basis van het wereldwijde antisemitisme.

Van de Inquisitie tot aan de pogroms, tot aan de 6.000.000 Joden die door de nazi's werden vermoord, bewijst de geschiedenis dat Jodenhaat reeds lang op wereldschaal bestond vóór de staat Israël werd opgericht. In 2010 zou het nog steeds bestaan hebben zelfs indien Israël nooit zou opgericht zijn geweest. Zo bijvoorbeeld blijkt uit een opiniepeiling dat 40% van de Europeanen de schuld voor de recente wereldwijde economische crisis bij de Joden leggen omdat de "Joden teveel economische macht bezitten," een verzinsel dat niets te maken heeft met Israël.

Het onopgeloste Palestijns-Israëlische conflict verergert de moslim-Joodse spanningen, maar het is niet de oorzaak ervan. Tijdens de Tweede Wereldoorlog, hielp de grootmoefti van Jeruzalem - een beruchte Jodenhater - de nazi's met het organiseren van de 13de Waffen-SS Divisie die uit moslims bestond. Helaas, in aanvulling op respectvolle verwijzingen naar de Joodse aartsvaders en profeten, bevat ook de Koran virulente antisemitische stereotypen die op grote schaal worden ingeroepen door islamitische extremisten, met inbegrip van Hezbollah (waarvan de agenten in 1994 het Centrum van de Joodse Gemeenschap in Buenos Aires opbliezen), en die wereldwijd de moord op de Joden verrechtvaardigd. De verdwijning van Israël zou alleen maar de gewelddadige Jodenhaters overal ter wereld versterken.

9de leugen: Israël - en niet Hamas - is verantwoordelijk voor de "humanitaire catastrofe" in Gaza. Goldstone had gelijk toen hij Israël beschuldigde van oorlogsmisdaden tegen de burgerbevolking.

Het Goldstone Rapport over de defensieve oorlog van Israël tegen de door Hamas gecontroleerde Gazastrook, van waaruit 8.000 raketten werden afgevuurd sinds de eenzijdige terugtrekking van Israël in 2005, is een bevooroordeeld product van de verkeerd genoemde Raad voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties. De UNHRC is geobsedeerd met valse anti-Israël resoluties. De Raad weigert zware schendingen van de mensenrechten aan te pakken in Iran, Noord-Korea, Soedan, Saoedi-Arabië, Cuba en daarbuiten.

Geconfronteerd met dergelijke aanvallen, zou elk lidstaat van de Verenigde Naties met inbegrip van de Verenigde Staten en Canada, zeker veel agressiever in Gaza zijn opgetreden dan het IDF (=Israëlisch leger).

Toch heeft Richard Goldstone, een Joodse Zuid-Afrikaanse jurist, een document ondertekend dat werd opgesteld door onderzoekers waarvan de belangrijkste gemeenschappelijke kwalificatie gevormd wordt door een rabiate vooringenomendheid jegens Israël. Hij accepteerde elke anonieme laster tegen het IDF. Maar hij stond erop dat de hoorzittingen in Gaza op televisie werden uitgezonden, dat ervoor waarborgde dat angstige Palestijnen nooit zouden getuigen over het gebruik van Hamas van burgers als menselijke schilden en over het verbergen van wapens in moskeeën en ziekenhuizen. Harvard professor Alan Dershowitz heeft het Goldstone Rapport afgedaan als een modern "bloedsprookje" dat Israëlische soldaten beschuldigt van misdaden die ze nooit gepleegd hebben.

10de leugen: De enige hoop op vrede is één enkele, bi-nationale staat, die de Joodse staat van Israël elimineert.

De één-staat-oplossing, gepromoot door academici, is geen optie omdat dit het Joods thuisland zou elimineren. Echter, de huidige druk die op Israël wordt gelegd is al even gevaarlijk. In feite eist de hele wereld van Israël, een staatje ter grootte van amper New Jersey, dat het verder zou inkrimpen door het aanvaarden van een drie-staten-oplossing: een PA-staat op de Westelijke Jordaanoever en een terroristenstaat in Gaza waar Hamas de controle uitoefent over 1,5 miljoen Palestijnen. Dit alles onafgezien Hezbollah, een Iraanse proxy die aan de grens met Israël in Libanon een voorraad van 50.000 raketten heeft opgeslagen, en die in het noorden en het midden van Israël de belangrijkste stedelijke centra bedreigt.

Anno 2010 geloven de meeste deskundigen in de Midden-Oostenproblematiek dat de enige hoop op duurzame vrede ligt in de oprichting van twee afzonderlijke staten met duidelijke afgebakende en definitieve grenzen. Maar te veel diplomaten, geleerden, wetenschappers en kerkleiders gaan voorbij aan het feit dat de huidige opiniepeilingen laten zien dat, terwijl de meeste Israëli's een twee-staten-oplossing voorstaan, de meeste Palestijnen zich daartegen blijven verzetten.

Copyright © 2010 Jodendom Online
 
 
Contact Zoeken Noachieden Online Beheer
 
Copyright © 2020 Jodendom Online. Alle rechten voorbehouden.