8 Niesan 5780 | 02 april 2020
Nieuws
Jodendom in praktijk     Hasjkafa     Feest- en Gedenkdagen     Samenleving     Geschiedenis     Antisemitisme     Israël     Media     Publicisten     
Oorlog in Israël: nog een keer op een rijtje
Publicatiedatum: dinsdag 08 augustus 2006 Auteur: Ruben Ridderhof | 1.826 keer gelezen
Libanon en Chizballah, Defensie en Veiligheid, De Libanonoorlogen »
Wat is er nou eigenlijk gaande in Israël. De waan van de dag lijkt ons zo te pakken te hebben dat we alweer bijna zijn vergeten welke gebeurtenissen aan de huidige situatie in Israël ten grondslag liggen. Dit artikel zet een en ander weer even op een rijtje.

Eigenlijk zijn de situaties vergelijkbaar. Na de terugtrekking van Israël uit respectievelijk Libanon en Gaza zijn de terreurorganisaties Hezbollah en Hamas zich gaan bewapenen met raketten. In Gaza gaat het vooral om ‘primitieve’ Qassam-raketten. In Libanon werd Hezbollah met behulp van Iran en Syrië bewapend met talloze Katyusya-raketten, maar ook met projectielen met een groter bereik.

Het is in beide gebieden echter niet gebleven bij het bewapenen alleen. Vanuit Gaza werden dagelijks Qassams afgevuurd op nabijgelegen dorpen als Sderot, maar ook pogingen om de Israëlische havenstad Ashkelon te bereiken werden ondernomen. Enkele met succes.
Ook vanuit Libanon bleef het niet stil en werden Katyusya’s afgevuurd op dorpen in Noord-Israël. De spanning bij de Libanese grens liep al maanden op, zeker nadat Hezbollah-strijders een mislukte poging ondernamen om Israëlische soldaten te kidnappen. In tegenstelling tot wat veel media ons doen geloven was het offensief tegen Hamas in Gaza niet slechts een reactie op de ontvoering van soldaat Gilad Shalit. Al maanden vuurde Israël waarschuwingsschoten af op de gebieden van waaruit Hamas raketten afvuurde op Israël. Ook vanuit de Israëlische bevolking groeide de druk op de regering om op te treden tegen Hamas. Toch bleef Israël zeer terughoudend reageren op de provocaties van de Palestijnse terreurorganisatie. De kidnapping van Shalit bij de grens met de Gazastrook was voor Israël de druppel die de emmer deed overlopen.

Voor Libanon gaat hetzelfde verhaal op. De hoog opgelopen spanningen hadden Israël al eerder doen besluiten om extra troepen bij de grens te verzamelen. De ontvoering van de twee soldaten door Hezbollah was geen daad op zich, maar paste in een periode die een stijgende lijn aan provocaties van Hezbollah liet zien. En ook hier was het de druppel die de emmer deed overlopen.

De regering van Israël heeft als taak om haar bevolking te beschermen. In haar terughoudendheid om te reageren op eerder provocaties van zowel Hamas als Hezbollah heeft de regering van Olmert haar gelijke op deze aarde nog niet gevonden. Maar genoeg is genoeg.

Omdat Hezbollah een uitgebreid netwerk had opgezet van bevoorrading vanuit Iran en Syrië, was het voor Israël van vitaal belang dat de infrastructuur waarlangs deze bevoorrading plaatsvindt te verwoesten. Vandaar dat zoveel wegen en bruggen zijn gebombardeerd.

De manier van strijden van Hezbollah is zowel laf als gevaarlijk. Verscholen tussen burgers vuren zij dagelijks zo’n honderd raketten af op Israëlische bevolkingscentra in Israël. Wonderlijk genoeg zijn hierbij in Israël relatief weinig doden gevallen, maar het leven in Noord-Israël is danig ontregeld. Vele mensen brengen de dagen door in schuilkelders. Talloze anderen hebben hun toevlucht genomen in het midden en Zuiden van het land, buiten het bereik van de Katyusya-raketten. Dit zijn er honderdduizenden. Hulporganisaties in Israël zetten alles in om deze stroom mensen te voorzien in alle basisbehoeften.

In Libanon is de situatie vergelijkbaar. Het Israëlische leger heeft pamfletten gestrooid waarop de burgers worden gewaarschuwd voor bombardementen, alvorens deze uit te voeren. Eveneens honderdduizenden mensen zijn Zuid-Libanon ontvlucht uit vrees voor het Israëlische vergeldingsvuur.

Veel burgers sympathiseren echter met Hezbollah en weigeren hun huizen te verlaten. Op zondag 30 juni stort in het stadje Qana in Libanon een huis in waarbij vele burgers om het leven komen. Aanvankelijk wordt de schuld aan Israëlisch vuur toegeschreven en spreekt met van ruim 60 doden. Het officiële dodental volgens het Rode Kruis is echter 28 en hoewel Israël direct zijn verontschuldigingen aanbiedt en de wereld Israël hard veroordeeld voor deze blunder, groeien de twijfels over de Israëlische schuld aan de dood van de Libanese burgers. Uit onderzoek van het Israëlische leger blijkt dat er een tijdsgat van zo’n zeven uur zit tussen het bombardement op het stadje, van waaruit zo’n 150 raketten blijken te zijn afgevuurd en het tijdstip waarop het gebouw volgens hulpverleners is ingestort. Beweringen dat de wegen van en naar de stad niet toegankelijk waren, worden tegengesproken door de snelheid waarmee journalisten de plek des onheil weten te bereiken en het fotomateriaal dat van de gebeurtenis word verspreid door de grote persbureaus geeft reden tot twijfel over de vraag of het geheel niet in scène gezet door Hezbollah om Israël in een kwaad daglicht te stellen.

Israël roept op tot een pauze van 48 uur in de bombardementen om onderzoek te kunnen doen en om Libanese burgers gelegenheid te geven om te vluchten. Ondertussen wordt het grondoffensief opgevoerd en voeren grondtroepen hevige gevechten met Hezbollah-militanten om een veiligheidszone van 2 kilometer breed langs de grens veilig te stellen.

Tijdens de pauze van Israël worden ook vanuit Libanon even geen raketten meer afgevuurd en veert het leven weer even op in Noord-Israël. Maar als de pauze over is, voert ook Hezbollah haar raketbeschietingen op Israël op en gebruikt hierbij ook projectielen die een groter bereik hebben. De dreiging van Hezbollah dat Tel Aviv zal worden bereikt, lijkt niet van de lucht.

Internationaal wordt er overleg gepleegd om Israël te dwingen tot een staakt-het-vuren. Aanvankelijk zijn de Verenigde Staten tegen dit afgedwongen staakt-het-vuren, maar later denken ook zij mee over de mogelijkheden hiervoor. Premier Olmert geeft echter aan dat Israël zal door blijven vechten tot Hezbollah is verslagen.
Copyright © 2006 Jodendom Online
 
 
Contact Zoeken Noachieden Online Beheer
 
Copyright © 2020 Jodendom Online. Alle rechten voorbehouden.