11 Niesan 5780 | 04 april 2020
Nieuws
Jodendom in praktijk     Hasjkafa     Feest- en Gedenkdagen     Samenleving     Geschiedenis     Antisemitisme     Israël     Media     Publicisten     
Slapeloze nachten uit angst voor vernietiging
Publicatiedatum: zondag 13 augustus 2006 Auteur: Eddo Rosenthal, met lezersreactie van Simon Soesan, Haifa, Israël | 842 keer gelezen
Chamas, Libanon en Chizballah, Terrorisme, De Libanonoorlogen, Mediabedrog en Geschiedvervalsing »
Het Israëlische leger staat machteloos tegen de raketten van Hezbollah. Het is zelfs niet uitgesloten dat de islamitische wereld Israël compleet wegvaagt.
Niet eerder had ik zo sterk het gevoel correspondent te zijn in een land dat is gedoemd om uiteindelijk te verdwijnen. Niet eerder werd ik bevangen door het besef dat de islamitische en Arabische wereld de overlevingscode hebben ontcijferd van de Israëlische samenleving, en het middel hebben ontdekt om de Joodse staat te vernietigen.

Niet eerder heb ik me zo sterk gerealiseerd dat het Joodse nationale experiment dat Israël heet, wellicht de 22ste eeuw niet zal halen. Wat heet, ook niet het midden van de 21ste eeuw. Tegen het fundamentalistisch islamitische elan dat als een tsunami grote delen van de wereld overspoelt, lijkt Israël niet te zijn opgewassen. De rakettenregen die Hezbolllah al bijna vier weken laat neerdalen op de Joodse staat, lijkt het begin van het einde te zijn van wat Teheran noemt de zionistische entiteit in het Midden-Oosten. De conservatieve religieuze krachten in de islamitische wereld zullen misschien slagen om de vreemde Joodse bijt in hun midden te verwijderen.

De Iraakse dictator Saddam Hoessein ontdekte in 1991 hoe effectief het afvuren van 39 scudraketten op Israël was. Het sterkste leger in het Midden-Oosten bleek machteloos, toen de scuds de Israëlische burgerbevolking terroriseerde. Patriot- installaties die Jeruzalem met spoed uit Nederland en de VS had ontvangen, waren waardeloos. Niet één inkomende scud werd geraakt. Slechts een enkeling werd gedood. Maar toch werd het grootste deel van de Israëlische bevolking zes weken lang met succes door Bagdad geterroriseerd.

Vijftien jaar later is weinig veranderd. Het oppermachtige Israëlische leger met zijn moderne oorlogsmachine staat nog steeds machteloos. Ogenschijnlijk amateuristische Palestijnse guerrillastrijders in de Gazastrook slagen er al maanden in, om vrijwel dagelijks zelfgemaakte kassam-raketten af te vuren op nabijgelegen Israëlische dorpen. Meestal vallen geen burgerslachtoffers. Wel wordt materiële schade aangericht, en waar het om gaat: tienduizenden Israëliers die op enkele kilometers afstand van de Gazastrook wonen, hebben geen normaal leven meer. De Israëlische tegenterreur en de collectieve strafmaatregelen waaronder meer dan een miljoen Palestijnen in Gaza lijden, hebben geen einde kunnen maken aan de kassam-beschietingen. Ronduit rampzalig wordt Israëls situatie, als ook de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever erin slagen om kassams te maken. Dat is een kwestie van tijd.

De kassam-projectielen zijn een uitvinding van de Palestijnse fundamentalisch-islamitische Hamas. De zwaardere versie, de professionele katusha’s, zijn van Russische makelij en Iran heeft ze aan de Libanese fundamentalisch-islamitische Hezbollah-broeders met duizenden tegelijk cadeau gegeven voor het gemeenschappelijke doel: de vernietiging van de Joodse enclave in het islamitische deel van de wereld.

De aanhoudende zware bombardementen van de Israëlische luchtmacht in Libanon blijken volkomen zinloos, en maken onnodig veel burgerslachtoffers. De dagelijkse regen van katusha’s gaat onverminderd door. De eerste weken vielen gemiddeld zo’n honderd raketten per dag in Noord-Israël; de laatste dagen is het aantal verdubbeld.

Bij alle kritiek die er klinkt tegen het keiharde, soms barbaarse Israëlische militaire tegenoffensief wordt veelal voorbijgegaan aan de kern van de zaak. Zo vreemd als het voor sommigen misschien klinkt: het keiharde Israëlische optreden is een blijk van zwakte en grote angst. De angst dat de wensdroom van de islamitische wereld in vervulling zal gaan, en Israël voor eens en voor altijd het onderspit zal delven.

De sjiitische Hezbollah-strijders zijn bewapend en getraind door het sjiitische regiem in Iran. Angstaanjagend zijn de uitlatingen van de Iraanse president Achmadinejad. De holocaust noemt hij een verzinsel, en Israël een historische vergissing die nodig gecorrigeerd moet worden. Het zijn geen uitlatingen van een gek. Het behoort tot het gedachtegoed van het Iraanse religieuze en politieke leiderschap. De Libanese Hezbollah en Palestijnse Hamas zijn verschillende bewegingen, maar hebben met velen in de islamitische wereld het gemeenschappelijk streven: weg met Israël.

Veel Israëliers zijn overlevenden, of nakomelingen van overlevenden van de holocaust. De holocaust is de geslaagde poging tot de uitroeiing van het grootste deel van het Europese Jodendom. Israël heeft zich tot de tanden bewapend, opdat het niet opnieuw zal gebeuren. Het landje slaat wild om zich heen, schendt dagelijks de mensenrechten in de Palestijnse gebieden, en bombardeert al wekenlang de hoofdstad van buurland Libanon. Het zijn tekenen van onderdrukte radeloosheid, en de stille angst dat de Joodse staat het onderspit zal delven als de fundamentalistisch-islamitische tsunami aan blijft zwellen.

Ik wou dat ik met overtuiging kon zeggen: zover komt het niet. Maar de vooruitzichten zijn somber. De laatste weken bezorgt mijn Jeruzalemse correspondentschap me dan ook slapeloze nachten.

Reactie op Rosenthal
(12-08-2006)

Dag meneer Rosenthal,

Laat ik van tevoren twee dingen vooropstellen. Ten eerste is het niet mijn gewoonte om correspondenten te bekritiseren en ten tweede heeft uiteraard iedereen recht op zijn eigen mening. Maar wat u heeft geschreven, onder de paraplu van uw correspondentschap voor de NOS in Israכl, overschrijdt m.i. alle grenzen. En dan heb ik het niet over de door u genoemde.

Israכl is geen Joods nationaal experiment, het is ook geen experiment. Het is een land, met een nationaal bestaansrecht, erkend door internationale organisaties zoals de Verenigde Naties, en dus met het recht op een veilig en vredig bestaan. Door Israël als experiment te bestempelen, ondermijnt u dit bestaansrecht.

De raketten die op ons worden afgeschoten zijn geen begin van het eind, noch zijn ze een verrassing. Deze raketten werden verwacht, er wordt al jaren over gesproken en, hoe beangstigend ook, luiden deze niet het einde van de staat Israël in.

Het Israëlische leger staat niet machteloos, zoals u beweert. Misschien bent u vergeten dat we in 1991 op verzoek van de Amerikaanse president Irak niet aanvielen? Niet omdat we machteloos stonden, maar uitsluitend om politieke redenen. Ook nu staan we niet machteloos. U zou ook eens zelf kunnen kijken wat ons leger doet (hetgeen veel van uw collega’s al bericht hebben). We hebben het hier over een leger dat eerst pamfletten verspreidt in Libanese dorpen en de burgers aanraadt weg te gaan voordat het Israëlische leger aanvalt. We hebben het over een leger dat, zelfs al beschieten de terroristen onze kleuterscholen en ziekenhuizen, alles zal doen om dat niet bij de vijand te doen.

De Israëlische tegenterreur en de strafmaatregelen waar u over schrijft en waar volgens u een miljoen Palestijnen in Gaza onder lijden, klinkt prachtig voor een stukje voor de krant, maar is op verschillende fronten ver bezijden de waarheid. Allereerst kloppen uw cijfers niet. In aanmerking genomen dat rekenen geen criterium is voor het aannamebeleid van de NOS, kan ik u melden dat het inmiddels meer dan twee miljoen Palestijnen zijn die in Gaza leven. Bovendien vergeet u dat het Palestijnse volk de Hamas, weliswaar onder merkwaardige omstandigheden, zelf als meerderheid in hun parlement gekozen heeft. De Hamas, internationaal erkend als terroristenorganisatie, beloofde geweld tegen Israכl, zelfs toen Israכl de Gazastrook al niet meer bezette. Waar de Palestijnen vooral en voornamelijk onder lijden is hun eigen leiderschap. Wij, Israël, hebben daar niets te zoeken, behalve dan een ontvoerde soldaat. Wellicht dat dit even aan uw aandacht ontsnapt is?
Dat Israël zich vergist heeft in de tactiek van de bestrijding van de raketten uit Libanon is een feit. Maar ook dat luidt ons einde echt niet in. We zijn wijs en sterk genoeg om onze tactiek aan te passen aan de gloednieuwe wapens die men bij Hezbollah gebruikt. Wapens uit Rusland, Duitsland en Frankrijk.

Israël doet niets uit angst en is niet barbaars. Israël handelt vanuit de wetenschap dat zij werkelijk alles heeft gedaan om de situatie rustig te krijgen. Israël verliet Libanon en ging in onderhandeling met de Libanese regering over het erkennen van de internationale grens. Israël verliet uit zichzelf Gaza en koos vervolgens een regering die de volledige terugtrekking uit bezette gebieden zou voltooien. Israël handelt vanuit de gedachte dat haar bevolking niet in schuilkelders hoeft te leven en dat niemand de inwoners mag bedreigen. Zeker geen terroristenorganisatie zonder legale status, zelfs niet in Libanon. Israël is geen agressor, maar verdedigt zich noodgedwongen en effectief.
Dat u schrijft dat Israël dagelijks de mensenrechten van Palestijnen zou schenden, vervult mij met een diep afgrijzen, maar ook met medelijden met u.

Laat ik u eens een paar vragen stellen.
Bent u ooit in het leger geweest?
Heeft u ooit geprobeerd een terrorist, die zich in een ziekenhuis verschuilt en vanachter een oude vrouw in een rolstoel op u schiet, te pakken te nemen?
Heeft u ooit in het noorden van Israël gewoond en of bent u ooit gebombardeerd geweest?
Heeft u de laatste maand ook geen enkele nacht kunnen doorslapen omdat u ieder uur naar de schuilkelder moest rennen?
Heeft u met eigen ogen gezien wat er van Naharya en Kiryat Shmona over is? Heeft u wel eens een bus zien ontploffen ten gevolge van een terreuraanslag? Ik bedoel dus niet dat u later gekeken heeft wat er van over was; heeft u wel eens zo’n ontploffing meegemaakt waarbij u mensen uit elkaar heeft zien rijten?
Heeft uw kind van 8 jaar al klasgenootjes moeten begraven omdat een Moslim een afspraak met Allah en 72 maagden had?
Heeft u ooit op een wereldkaart gekeken en de bedreiging van het grote Israכl tegenover de kleine Arabische staatjes opgemeten?

Tot slot, meneer Rosenthal, het volgende.

Ik betreur het ten zeerste dat u het nodig vond om dergelijke onwaarheden te publiceren. Wat mij echter diep schokt is dat u dit doet onder de zogenaamd objectieve noemer van het correspondentschap van de NOS. Dit zou in mijn opinie niet mogen. U verlaagt hiermee niet alleen uzelf, maar bezoedelt daarmee tevens de naam van de NOS en haar semi-objectieve status.

Daarnaast geeft u, naar ik hoop en aanneem onbedoeld, met uw stuk antisemieten carte blanche om hun vooroordelen te bevestigen, hetgeen u zelf zult kunnen lezen in de reacties op uw stuk.

Israël beleeft een moeilijke tijd. Er zijn fouten gemaakt en er zullen nog wel meer fouten gemaakt worden. Maar niets van wat hier in de laatste weken gebeurt bezorgt ons gewetenswroeging. Mocht dat wel zo geweest zijn, dan zouden we, net als u, slapeloze nachten hebben.

Mocht de spanning, het barbaarse gedrag van Israël, de schaamte en de angst u teveel worden, dan staat het u uiteraard vrij om uw koffers te pakken.

Wij blijven hier wel.
Voorgoed.
Wilt u weten waarom?
Omdat we nergens anders heen kunnen.
Copyright © 2006 Jodendom Online
 
 
Contact Zoeken Noachieden Online Beheer
 
Copyright © 2020 Jodendom Online. Alle rechten voorbehouden.