11 Niesan 5780 | 05 april 2020
Nieuws
Jodendom in praktijk     Hasjkafa     Feest- en Gedenkdagen     Samenleving     Geschiedenis     Antisemitisme     Israël     Media     Publicisten     
Volk van Zion
Publicatiedatum: maandag 21 augustus 2006 Auteur: De Redactie | 1.034 keer gelezen
Libanon en Chizballah, Iran, Gush Katif, Syrië »
Vrienden,

Nee, ik heb geen medelijden met de Hizballah. Heeft deze met iemand medelijden? Niet eens met de baby's van het eigen volk. Toch zie ik hoe zielig hun positie, ontdaan van alle pathos is. Zij die zich noemen: "beschermers van de Libanon" waren oorzaak van een verwoesting daar die de TV tot in stuitende details liet zien, doorgaans onder 't motto van "de schuld van Israel". Maar ik meen dat nauwelijks iemand daar nog in trapt want…het werd te duidelijk wie de Libanon tot een vuurspuwende berg maakte, een vulkaan waar een brandende sigaret huizen tot lava om kon toveren. Tienduizenden woningen werden er verwoest met omringende infrastructuur, allemaal in uiteraard legitiem "verzet" tegen het boze Israel dat daar maar loom ligt te liggen, razernij oproepend van legers, gewapend met het zwaard der islam.

Israel wierp een kust- lucht- en landblokkade op tegen de Hizballah, de onverzoenlijke Nasrallah eerbiedigt een "staakt het vuren" hoewel enkel een dikke duizend VN-soldaten, wachtend op versterkingen uit de wereld, daar toezicht op houden–hij probeerde nog wat wapens te smokkelen maar Israel wist dat tijdig te verhinderen - maar zijn propagandisten, met een tweede stem gezongen door Damascus en Teheran, brullen de wereld in dat zij wonnen.

Er zullen wel wagonladingen aan nieuwsanalyses uit uw mediabronnen stromen, over premiers, ministers, generaals van Israel en andere landen. Ik doe aan dat alles niet mee, wijs u eenvoudig op de straten en pleinen van Jeruzalem waar U kunt luisteren naar de stemmen van het volk; u weet wel, het volk, onbelangrijke massa's die met bovenmenselijke inspanning altijd weer de staatskoffers blijven vullen met nieuwe belastingpenningen, die in tijd van oorlog haastig zorgen hun gevechtseenheid te bereiken, daarmee de vijand toeroepend dat Israel's poorten gesloten zijn voor hem; het volk dat met verbluffende vindingrijkheid, improvisatie en heel veel zegen van Boven ook nu weer zorgde dat het thuisland een adempauze kreeg. Meer dan adempauzes waren Israel's vredige perioden nimmer.

Denkt U toch niet gering over die adempauze. We dachten die niet meer te mogen beleven. Het dictum van "si vis pacem, para bellum " was door elkander opvolgende linkse regeringen niet simpel in de wind geslagen, nee, het was door en door gehoond door hen die de Profeet "spottende mannen" noemt. Belachelijk gemaakt. Israel bereidde zich niet ten oorlog, het volk was in slaap gesust met flauwe praatjes over terreurbewegingen die "tot vrede bereid" zouden zijn, over vele duizenden raketten, nota bene gericht op elke stad in Israel die maar bereikbaar was, maar die "niet zouden worden afgeschoten want Nasrallah was een rationeel man". Een gigantisch gevaar van een door haat vergiftigde grote mogendheid (jazeker, Iran is een grote mogendheid, het is een magneet die alle man van Mohammeds geloof tot zich trekt - en dat is VEEL mannen -, die de legers van Hizballah voortreffelijk trainde en bewapende ENKEL OM ISRAEL TE VERNIETIGEN) werd gebagatelliseerd, terwijl Hizballah toegerust werd met ultra moderne wapens uit Iraanse magazijnen.

Om niet in te gaan op Israel's militaire doctrines en geheimen wijs ik op de Griekse Phalanx waar de wereld niet tegenop kon totdat de Romeinen zich speciaal toe gingen leggen op dat ene doel, de vernietiging van de Phalanx. De rest is…geschiedenis, Rome volgde Griekenland op als wereldmacht. De Arabische, de Islamitische wereld legt zich op de zelfde manier toe op de vernietiging van Israels krijgstactieken, specifiek, rond de klok, monomaan. Niet dat Israel de wereld wil veroveren maar…de islam wil dat en meent er eerst toe over te kunnen gaan wanneer de G'd van Israel het onderspit delfde, de leer van Mekka zegevierde. Israel moet dus helemaal verdwijnen.
Niets nieuws zegt U?

Niets nieuws maar…Israel geloofde dit niet meer. Natuurlijk, de Bijbelgetrouwe Jood wist het nog altijd, ieder die in G'd en Zijn Woord gelooft wist het maar de media, de regering van Israel behoorden toe aan hen die een geheel andere G'd gingen aanbidden. Ze noemden hem VREDE, hij was gemaakt van roze zeepbellen en zijn herkenningsmelodie was dat lied van de Beatles, ik denk dat U het kent:"Imagine there is no country"..…("Stelt U voor er is geen vaderland, geen hemel, geen G'dsdienst"…
De zeepbel-afgod was erger dan de Bijbelse Ba'al, dan al de Bijbelse afgoden (Bel en consorten) van Babylon, hij suste Israel geniepig in slaap met flauwe fratsen over het heilzame van verwoesting van eigen nederzettingen, opgave van met bloed gewonnen land zonder er iets voor terug te verlangen. Het treurspel van Gaza…Gaza, waar nu van wordt erkend door Israëlische militairen dat het een even groot gevaar zal opleveren als de Libanon binnen een klein aantal jaren.

Israel leeft niet met de volkeren van Mekka, Europa of zelfs Amerika, Israel leeft met haar G'd, de Eeuwige en het was G'd Zelf die Zijn volk de ogen opende voor de ontstellend onverantwoordelijke zorgeloosheid van haar overheid. En niet enkel die van Zijn volk. De wereld heeft nu gezien wat Iran, wat haar partner Syrië in wezen zijn. Met elkaar zorgden ze voor wouden raketten (die Israel's wouden verwoestten, die een 150 Israëli's, burgers en soldaten doodden, duizenden verwondden -burgers en soldaten- en die de economie van Israel enorme schade toebracht. Maar… had Iran de atoombom nu gehad… wat dan? Moet dit voorkomen worden ten kostte van ongeveer alles? Kan daarover nog twijfel bestaan? Op het allerlaatste moment, net voordat het te laat zou zijn om nog iets af te dingen op eigen ondergang …maakte Hij, onze G'd dat Israel ten strijde trok. Tegen de "bespottelijke" vijand. En daar onder de cederen van de Libanon zonder ministers en PR- sprookjesvertellers, daar lag de waarheid te loeren onder de grond waarop Libanese burgers als evenzoveel afleidingstroepen "van niets wetend" naar hun werk en vertier wandelden. Ach… ze wisten van niets… loodzware projectielen denderden bij honderden langs hun ramen, jarenlang maar ze wisten van de prins geen kwaad of goed.

Nasrallah verwoestte Israel niet, hij verwoestte echter de dodelijke roze zeepbel. Daarvan bleef eenvoudig niets over, zelfs geen geur.

Israel's soldaten, reservisten en dienstplichtigen kwamen terug van hun slagvelden (waar ze het puike leger van Nasrallah tot een roep om een "staakt het vuren" brachten) met een boodschap voor hun volk dat moeizaam, stijf van het lang stilzitten uit de schuilkelders kroop. Deze boodschap uitgedragen in vrijwel elke Israëlische familiekring is niet meer te smoren, Olmert en heel zijn fantasie-partij "Kadima" staan hiertegen machteloos. De waarheid klinkt in elke keuken, huiskamer, en ook, ja ook in de straten van Jeruzalem.
De media kunnen niet anders dan meehelpen de boodschap uit te dragen. Dat er maar Een G'd is, nl de "G'd van Israel" en dat roze zeepbel-godje (Vrede) was niet meer dan Niets. Niets. Vertrouwend op deze Niets zou Israel ten onder zijn gegaan. G'd voorkwam dat.

Ik reed naar het Hoge Gerechtshof, niet om dat hof maar om de protesttent die men daar juist aan het opzetten was, de "men" bestaande uit reservisten vers uit de Libanonoorlog met hun eensluidende verhalen die eenvoudig niet meer te ontlopen zijn al zou de leger- en politieke top nog zo hoog van de toren blazen wat men aanvankelijk probeerde, zelfs dreigend met militaire rechtspraak als de beschuldigingen niet ophielden. Dit had niet enkel averechtse uitwerking, het was meelijwekkend.
De soldaten zijn het volk, het volk dat plots, als door een wonder zich schaarde onder de gelederen van de oranje garde, zij die zich zo verbitterd verzette tegen de verwoesting van Gush Katif. Opeens….was het volk met hen, opeens….was er eenheid in de gelederen, zodanig dat ook Olmert erkende dat verdere terugtrekking (uit Judea/Samaria) "momenteel niet op het programma kon staan".

In de moordende augustushitte ging ik bij de reservisten onder een breedkruinige olijfboom zitten. Dit waren niet de mensen die ik ontmoette in de strijd om Gush Katif, zij vertoonden geen uiterlijke tekenen van religiositeit en dronken hun ijswater zonder eerst een zegenspreuk te fluisteren. Maar zij waren "G'ds Leger", zij hadden de zeepbel stuk geslagen, zij stormden eerder naar de Opperbevelhebber, Dan Chalutz (met het effectenschandaal in zijn mars) om hem, Chalutz eens nauwkeurig duidelijk te maken hoe hij hen naar het slagveld stuurde zonder voedsel, water, uitrusting. Wie had dat allemaal geniepig ontvreemd uit Israel's nood-magazijnen? Waren dat wellicht dezelfde dieven die ook onze koeien uit de stallen, onze schapen uit de kooien, onze auto's uit de garages stalen? En waarom werd dat niet verhinderd? Waarom had men de reserves in geen jaren laten oefenen voor deze oorlog tegen…tegen ..NEE, niet tegen een ongeregelde bende terroristen maar tegen een gespecialiseerd leger-ter-vernietiging-van-Israel.
De nalatigheid van Chalutz en voorgangers had een overwinning verijdeld, had een tweede ronde in deze oorlog noodzakelijk gemaakt en wacht maar, die tweede ronde zou snel genoeg komen. Er was werk aan de winkel dat geen uitstel duldde. De Chef Staf deed er goed aan eens naar de slagvelden te lopen, levend van de magere rantsoenen, met eigen ogen ziend hoe zijn leger als verwaarloosde stiefkinderen ten oorlog trok. David met gladde stenen vechtend tegen de gepantserde Goliath. .David zou winnen maar daar had Chalutz niets mee te maken en Olmert ook niet. Olmert die warrige, elkaar tegensprekende bevelen gaf zodat de soldaten in grote moeilijkheden kwamen, onnodig bloed werd vergoten. Hij die daaraan mede schuldig was… kon niet doen of zijn neus bloedde.

Niet iedereen deed of de neus bloedde. Sommige hoge officieren waaronder ene kolonel Heiman zeiden eerlijk dat zij hadden gefaald. Heiman sprak vol spijt van zijn soldaten die hij onvoldoende voorbereid in het vuur had gegooid.

De roep om een commissie van onderzoek wordt door reservisten en dienstplichtigen belachelijk gevonden. Commissie?
Zij, de strijders zijn in eigen ogen de commissie en ze lieten Chalutz weten hoezeer hij tekort schoot, hoe hun vertrouwen in hem niet meer te repareren was.

Het volksprotest begon nog maar net en zal waarschijnlijk niet lang duren omdat de oorlog weer uit zal breken waarmee alle soldaten af zullen marcheren, naar het front. Zij vechten niet voor hun leiders, zij vechten voor hun huizen, hun kinderen, hun volk.
Zij zijn dat volk.
Copyright © 2006 Jodendom Online
 
 
Contact Zoeken Noachieden Online Beheer
 
Copyright © 2020 Jodendom Online. Alle rechten voorbehouden.