15 Siewan 5779 | 18 juni 2019
Nieuws
Jodendom in praktijk     Hasjkafa     Feest- en Gedenkdagen     Samenleving     Geschiedenis     Antisemitisme     Israël     Media     Publicisten     
Shariawet in Libië: van de goot in de sloot
Publicatiedatum: vrijdag 28 oktober 2011 Auteur: Brabosh | 489 keer gelezen
Arabische Lente, Sharia, Libië »
Benghazi, Libië, 23 oktober 2011. Afkondiging van de sharia over heel het land door de nieuwe grote baas Moestafa Al-Jalil. Onthoud die naam maar goed, je ze er nog veel van horen. Islamitische rechtbanken zullen worden opgericht. Het afhakken van handen en andere lichaamsdelen, lijfstraffen zoals geselen en stokslagen als “moderne” straffen, mogen weer voluit worden uitgevoerd. Let vooral op hoe [het mannelijke deel van] de bevolking door het dolle heen raakt en begint te juichen wanneer Jalil spreekt over de herinvoering van polygamie, veelwijverij.

Dit is dan het regime dat de Nato mee in het zadel heeft geholpen door dictator Moeammar Khaddafi te helpen verdrijven, en het resultaat van de Arabische Lente die wat Libië betreft regelrecht is omgeslagen in een Arabische Nachtmerrie. De vrouwen van Libië zullen ons dit eeuwig en tèrecht blijven verwijten dat we het ene gruwelregime hebben helpen vervangen door het volgende waarvan nu al blijkt dat het zo mogelijk nog anti-democratischer en gruwelijker zal zijn dan het vorige. Met dank aan Elder of Ziyon voor de hint.

Israel Today schreef: Tunesische en Libische ‘bevrijding’ leidt tot sharia

• In de eerste vrije verkiezingen in Tunesië kwam een Islamistische groepering aan de macht,
• De nieuwe leider van Libië wil het land funderen op de sharia wet,
• Egypte slaat dezelfde weg in.

Het was voorspelbaar dat de “Arabische Lente” door naïeve westerse leiders zou worden begroet als een positieve ontwikkeling, die uiteindelijk de volken van het Midden-Oosten echte democratische vrijheid naar westerse stijl zou brengen. Maar meerdere analisten, waaronder Israëlische topfunctionarissen, hebben gewaarschuwd dat de Arabische Lente op het punt staat de Islamitische Winter te baren.

Tunesië
In de Arabische lente was Tunesië het eerste land dat zijn langdurig regerende dictator afzette. Zondag hield het Noord-Afrikaanse land zijn eerste vrije verkiezingen sinds de opstand. De opkomst was massaal met 90 procent. De resultaten hebben velen in het Westen verrast, maar dat was ten onrechte. Nu maandagmiddag veel stemmen zijn geteld, wordt verwacht dat de Tunesische Ennahda Partij de controle over het parlement krijgt met een royale meerderheid.

Ennahda wordt door de Westerse media aangeduid als een “gematigde” islamitische organisatie, maar die beschrijving is misleidend. Ennahda steunde de Iraanse bezetting van de Amerikaanse ambassade in Teheran in 1979 en riep op tot aanslagen op Amerikaanse doelen tijdens de Golfoorlog. Bovendien is de ideologie van Ennahda gebaseerd op die van de Moslimbroederschap in Egypte, die de Islamitische wet wil opleggen aan de gehele wereld.

En het begint bij Tunesië. Ennahda leider Rachid Ghannouchi kondigde onlangs aan, dat als zijn partij de verkiezing van Tunesië wint, deze een wat hij noemde ‘gematigde’ sharia zou invoeren in wat tot nu toe een van de meest vooruitstrevende Arabische landen was.

Libië
Een vergelijkbaar fenomeen gebeurt in Libië, dat deze week overal de bevrijding van de regering van kolonel Muammar Gaddafi vierde. In het Libië na Gaddafi zal de sharia de “fundamentele bron” van de burgerlijke wetten zijn, verklaarde interim-leider Mustafa Abdul-Jalil zondag. Hij heeft al diverse Libische wetten veranderd, die overeen komen met de sharia, zoals een verbod aan lokale banken om rente in rekening te brengen en het weer legaliseren van polygamie. Abdul-Jalil riep zijn landgenoten op hun hervonden “vrijheid” te vieren door “Allahu Akbar” (Allah is Groot) te roepen.

Egypte
Egypte moet nog verkiezingen houden sinds de voormalige dictator Hosni Mubarak is afgezet, maar volgens alle schattingen wint de Moslimbroederschap een absolute meerderheid in het parlement, of het wordt zo’n groot blok dat een toekomstige regering er volkomen van afhankelijk is. De Egyptische Moslimbroederschap is de ‘grootvader’ van alle extremistische Islamitische groepen in het gebied, en de directe voorvader van organisaties zoals Hamas.

Islamisten hebben ook hun macht in Turkije en Libanon geconsolideerd, maar hadden daar geen burgerlijke opstanden nodig om hun doelen te bereiken. Zoals generaal Eyal Eisenberg, hoofd van Israël’s Home Front Command maanden geleden waarschuwde, wordt het Midden-Oosten dat resulteert van de Arabische Lente een toevluchtsoord voor radicale ideologie die de kans vergroot op een totale oorlog, een oorlog waarbij, zoals Eisenberg zei, “misschien zelfs massavernietigingswapens worden gebruikt.”

Toen het Midden-Oosten door zijn vroegere dictaturen werd bestuurd, hadden analisten grotendeels gelijk in hun verwachting dat massavernietigingswapens nooit op grote schaal tegen Israël zouden worden gebruikt, omdat die heersende regimes er op lange termijn belang bij hadden, de status quo te handhaven. Maar de radicale krachten, die het in veel landen overnemen, delen die zorg veelal niet, en worden veel meer gedreven door messiaanse ideologieën die hen dwingen om Israël te vernietigen, om een nieuwe Islamitische Gouden Eeuw in te luiden.

Copyright © 2011 Jodendom Online
 
 
Contact Zoeken Noachieden Online Beheer
 
Copyright © 2019 Jodendom Online. Alle rechten voorbehouden.