19 Tammoez 5780 | 11 juli 2020
Nieuws
Jodendom in praktijk     Hasjkafa     Feest- en Gedenkdagen     Samenleving     Geschiedenis     Antisemitisme     Israël     Media     Publicisten     
?Beperkings?-beleid binnen de IDF
Publicatiedatum: zaterdag 01 juni 2013 Auteur: Redactie | 736 keer gelezen

Door Tsvi Sadan
Bron: Israel Today

Een uitgelicht artikel in de weekendeditie van de Hebreeuwse krant Ma'ariv gaf onlangs een verontrustend verslag van Israëlische soldaten die over hun dienst in Judea en Samaria vertelden. Zij worden, in tegenstelling tot de voortdurende leugens over ‘Israëlische wreedheid’, verboden om als soldaten te handelen, zelfs wanneer hun levens in gevaar is.

Vanwege de door het leger opgelegde beperkingen bij het gebruik van geweld op Palestijnse agressoren worden we ‘getrakteerd’ op beelden waarop te zien is hoe soldaten – bij gebrek aan alternatief - van conflictsituaties vluchten, zich opsluiten in hun voertuigen of te kampen hebben met verbaal geweld en seksuele gebaren die bedoeld zijn hen - en daarmee Israël - te vernederen.

Dit beleid van geweldloosheid dat van Israëlische soldaten vergt zichzelf te ‘beperken’ [beheersen] is gebaseerd op de onjuiste veronderstelling dat een mens het beste functioneert wanneer de rede losgekoppeld wordt van emotie. Je hoort politici en generaals herhaaldelijk dingen zeggen als: ‘we moeten ons verstand volgen, niet ons gevoel.’ En omdat vernedering uit je ‘gevoel’ zou komen, zouden soldaten dit moeten leren negeren. Maar dat kunnen zij niet, niemand kan dat.

‘Beperking’ is een Orwelliaanse term die bedoeld is verbijstering en angst te verbergen. Wereldwijde anti-Israëlsentimenten verbijsteren politici en generaals en maken dat zij onbesluitvaardig worden. De factor angst staat in tegenstelling tot de slogan ‘wij moeten ons verstand volgen’, want dit ontstaan juist door de angst voor mogelijke juridische gevolgen die kunnen voortvloeien uit besluitvaardige acties. Onze leiders worden daarom verlamd door vrees, wat op hun beurt onze soldaten verlamt.

Hoewel het verleidelijk is om Israëls ‘beperkings’-beleid te vergelijken met de deugd om ‘de andere wang toe te keren’, moet ik zeggen dat dit beleid mij verontrust, omdat ik dit beleid en zijn resultaten eerder in werking heb gezien. Israëls eenzijdige en overhaaste terugtrekking uit Zuid-Libanon in de zomer van 2000 kwam door verbijstering en angst.

Israëls beoordeling over de effectiviteit van de militaire zone in Zuid-Libanon was al jarenlang tanende. Aanvankelijk manifesteerde deze afbreuk zich in de bouw van grote, versterkte militaire posten in Libanon en krachtige acties tegen Hezbollah. Maar toen de afbreuk aan vertrouwen zich doorzette, kwamen doorgewinterde generaals met het ‘beperkingsbeleid’ - in een poging hun eigen persoonlijke verantwoordelijkheid zo klein mogelijk te houden, zou het verkeerd uitpakken. In de eindfase van de oorlog werden soldaten bevolen om zich bij een aanval in hun bunkers op te sluiten. Daardoor was Hezbollah in staat om zonder tegenwerking haar vlaggen op ‘veroverde’ Israëlische militaire posten te plaatsen. Uiteindelijk trok Israël zich terug bij een onachtzame, overtrokken publieke opinie die tegen de Israëlische aanwezigheid in Libanon was gekeerd was, waarbij Israël zijn bondgenoten achter liet. Een soortgelijk proces ging vooraf aan de zogenaamde 'terugtrekking' uit Gaza. Ma'ariv's uiteenzetting laat de ernstige afbreuk zien van Israëls standpunt over Judea en Samaria. Als dit soort beperkingsbeleid aanhoudt, staat de uiteindelijke uitkomst al op de muur geschreven.

Copyright © 2013 Jodendom Online
 
 
Contact Zoeken Noachieden Online Beheer
 
Copyright © 2020 Jodendom Online. Alle rechten voorbehouden.