3 Chesjwan 5781 | 21 October 2020
Nieuws
Jodendom in praktijk     Hasjkafa     Feest- en Gedenkdagen     Samenleving     Geschiedenis     Antisemitisme     IsraĆ«l     Media     Publicisten     
Catherine Ashton van de EU blijft Palestijnse terrorisme hardnekkig steunen
Publicatiedatum: Friday 21 June 2013 Auteur: Brabosh | Nawoord: Devorah | 1.001 keer gelezen
Terrorisme, Antisemitisme buitenland, Palestijnse Autoriteit [PA], Europese Unie, UNRWA, Misbruik hulporganisaties, IsraĆ«lische blokkade, Toulouse »
Barones Catherine Ashton, de afgevaardigde van de Europese Unie inzake buitenlandse kwesties, was op bezoek in Israël. Ashton is zondag begonnen aan een rondreis waarbij ze verschillende landen aandeed zoals Jordanië, Irak, Libanon, Egypte, Israël en ‘Palestina’. Eergisteren was ze eerst in Ramallah waar ze een gesprek had met president Mahmoud Abbas en de nieuwe premier van de PA Rami Hamdallah en nadien in Jeruzalem waar ze een ontmoeting had met premier Benjamin Netanjahoe.

Gisteren reiste Ashton door naar de Gazastrook waar zij de chef van de VN-organisatie voor Palestijnse vluchtelingen (UNRWA) Filippo Grandi zal zien. [bron]

In de persconferentie hieronder spreekt eerst premier Netanjahoe en legt zijn drie pijnpunten uit die ter bespreking zullen komen: de kwestie van de nucleaire ambities van Iran en zijn nieuwe president Rouhani; de kwestie van Hezbollah waarvan bekend is dat de EU tot op heden deze groep weigert als een terreurgroep te beschouwen (Netanjahoe: “Als Hezbollah geen terreurgroep is, zeg mij dan wat een terreurgroep wèl is?”] en tot slot omtrent het vredesoffensief van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry. Netanjahoe: “Ik ben bereid tot hervatting van directe onderhandelingen zonder pre-condities, vandaag, gisteren en morgen.“

Het gekende obsessief gedrag en de disproportionele aandacht voor het Israëlische nederzettingenbeleid, die de houding kenmerkt tav Israël zoals die leeft binnen de landen van de EU en in het bijzonder bij Catherine Ashton, laten weinig vooruitgang voor het vredesproces vermoeden. Zoals bekend leggen de Palestijnen de lat steeds hoger zodat er haast geen kat meer onderdoor kan. Hun pre-condities, vooraleer zij opnieuw willen aanschuiven aan de onderhandelingstafel, swingen letterlijk de pan uit. Wie daar een Palestijnse vredeswil in herkent moet wel stekeblind en/of doofstom zijn.

Zo eist president Mahmoud Abbas de vrijlating van alle Palestijnse gevangenen (zowat 4.700 mensen); dat Israël de staakt-het-vurenlijn van april 1949 (bekend als de pre-1967-lijn) erkent als grenzen van de toekomstige Palestijnse staat; de terugtrekking van de Joodse bewoners op de West Bank en een bouwstop in de nederzettingen en in Oost-Jeruzalem in aanloop van een ontmanteling; en last but lot least de belofte dat Oost-Jeruzalem de hoofdstad zal worden van ‘Palestina’. Als Israël op al die eisen vooraf ingaat, willen de Palestijnen daarna – en niét eerder – héél graag weer deelnemen aan de vredesonderhandelingen.

De enige pre-conditie die Israël aan de Palestijnen stelt, is dat zij al hun pre-condities laten vallen. Over alles moet onderhandeld worden.

In Gaza  riep Ashton op om de Israëlische zeeblokkade van de Strook te verlichten, die wordt bestuurd door de terreurgroep Hamas.

“Het is Werelddag van de Vluchteling [World Refugee Day] en ik heb ervoor gekozen om op deze dag hier te zijn,” zei Ashton. “Ik verkoos hier te zijn om de situatie in Gaza te onderstrepen en om te zeggen dat we het werk van de UNRWA (het agentschap van de Verenigde Naties voor Palestijnse vluchtelingen) blijven steunen en dat wij een toekomst willen zien voor het volk van Gaza.”

“Wij willen dat de grensovergangen opengaan en dat de economische situatie verbetert,” zei ze in een opmerking die rechtstreeks gericht was tegen Israël op een gezamenlijke persconferentie met commissaris-generaal van de UNRWA Filippo Grandi. Ashton loofde het werk van de UNRWA en benadrukte dat de Europese Unie “zal doorgaan met de sterkste supporter te blijven, dat wij alle financiële steun zullen geven die noodzakelijk is, maar tevens ook de politieke steun.”

Toch vreemd dat Ashton op de World Refugee Day verkoos om naar Gaza te trekken in plaats van bijvoorbeeld naar de èchte vluchtelingen te gaan, die slechts enkele kilometers van de Strook zijn verwijderd met name de ruim 1,6 miljoen Syrische vluchtelingen, die in erbarmelijke omstandigheden overleven in de buurlanden van Syrië. Met name in Libanon, Jordanië, Turkije en Egypte. Speciale Gezant van de VN voor Vluchtelingen, Angelina Jolie, ging gisteren wèl naar daar waar de nood het hoogst is, en bezocht gisteren het Zaatari vluchtelingenkamp in Jordanië nabij de Syrische grens. Bekijk hier de video van dat bezoek.

Eveneens merkwaardig was dat Catherine Ashton tijdens haar bezoek aan de Gazastrook geen ontmoeting had met officiële vertegenwoordigers van Hamas, nochtans de enige betrokken partij die – in tegenstelling tot de EU en de UNRWA – op het terrein daadwerkelijk het lot van de bevolking kan verlichten.

Hamas liet gisteren wel van zich horen en maande Ashton aan om tot daden over te gaan en “onmiddellijk de blokkade van Gaza op te heffen” en “Hamas te verwijderen van de lijst van terreurorganisaties” van de Europese Unie, zeggende dat Hamas simpelweg “zijn volk verdedigt en gelooft in democratie en openheid naar de wereld.”

Ashton repte ook met geen woord over het feit dat – ondanks het vermeende beleg van Gaza – voortdurende humanitaire hulp toelaat in Gaza. Israël heeft honderden internationaal gefinancierde en gemonitorde projecten in Gaza goedgekeurd. Israël steunt voortdurend de private sector in de Gazastrook en heeft de overdracht goedgekeurd van bouwmaterialen bestemd voor de privé sector, waaronder dakpannen, bakstenen, mozaïekvloerstenen, plaaster, vloerbekleding enz.

Verder negeerde Ashton de permanente oorlog- en haatretoriek jegens de Joden en Israël die van staatswege door Hamas wordt aangestuurd, geen woord over de schendingen van de mensenrechten door Hamas ten aanzien van de eigen bevolking, de onderdrukking van de vrije meningsuiting, het drastisch beperken van de vrouwenrechten, het uitvoeren van doodstraffen en executies enz. Ook geen woord over de recente beschieting van Israël met raketten.

Het enige “antwoord” van Ashton aan Hamas, de spreekwoordelijke “olifant in het salon“, was haar besluit om hen niet te woord te staan, noch te ontmoeten en te blijven negeren toen ze gisteren in Gaza nochtans ruimschoots de gelegenheid toe kreeg om Hamas terecht te wijzen.

Het is wel voor iedereen duidelijk wie en welke natie bovenaan de politieke agenda van Ashton staat, en dat zijn niét de Palestijnen, noch Hamas, noch de mensenrechten in Gaza, maar het bleek andermaal te zijn een zoveelste rondje Israëlbashen op het hoogste diplomatie niveau. Ashton kwam niet naar het Midden-Oosten, Israël, Gaza en de West Bank om politieke oplossingen te bedenken en voor te stellen, maar om Israël de les te spellen en te verguizen.

Dit is uiteindelijk niet verwonderlijk. Ashton staat bekent als een uiterst anti-Israelische politica. Zo heeft zij vorig jaar de afslachting van een Joodse leraar en drie leerlingen op de Franse Joodse school in Toulouse vergeleken met de jongeren van Gaza of Syrië. “Wanneer we denken aan wat er vandaag in Toulouse gebeurde, denken we aan wat er verleden jaar in Noorwegen gebeurde, weten we wat er nu gebeurt in Syrië en we zien wat er gebeurt in Gaza en op andere plaatsen. [..] Jonge Palestijnen die ondanks alles toch doorgaan met studeren, werken, dromen en hopen op een betere toekomst” waren haar letterlijke woorden.

Copyright © 2013 Jodendom Online
 
 
Contact Zoeken Noachieden Online Beheer
 
Copyright © 2020 Jodendom Online. Alle rechten voorbehouden.