4 Chesjwan 5781 | 22 October 2020
Nieuws
Jodendom in praktijk     Hasjkafa     Feest- en Gedenkdagen     Samenleving     Geschiedenis     Antisemitisme     Israël     Media     Publicisten     
Syrië en Jom Kippoer
Publicatiedatum: Wednesday 11 September 2013 Auteur: Rabbi Shraga Simmons | Vertaling: Ilonia | 809 keer gelezen
Jom Kippoer, Syrië, Ilonia, Jom Kippoeroorlog, Moessar [ethiek] »
President Obama is op een 10 –daagse missie bezig om zowel internationaal als in eigen land support te krijgen voor een aanval op Syrië. Syrië had chemische wapens gebruikt waarbij duizenden burgers om het leven kwamen en heeft zo een fundamenteel mensenrecht geschonden. Degene die tegen de aanval zijn dringen erbij de Verenigde Staten op aan om: “dat ze geen politieagent van de wereld moeten zijn”.

Veel Amerikanen zijn voor de aanval, maar een blok van Arabische landen, van moslims en een dictatoriale Derde Wereld machten geven automatisch de voorkeur aan alleenheersers. De NATO met daarin de Europese Unie, het Britse parlement en de Arabische Liga hebben bewezen dat ze alleen geen mandaat hebben. Het ziet er naar uit de gehele wereld weg loopt van zijn verantwoordelijkheid.

In zulke situaties heeft de Joodse wijsheid een duidelijke opdracht: “In een plaats waar niemand de verantwoordelijkheid neemt, is het streven om verantwoordelijkheid te nemen”. (Mishnah-Avos 2:6). Wanneer de wereld op het punt staat om af te glijden in chaos dan hebben we niet de mogelijkheid om niks te doen. Dan moeten we de volwassene zijn die opstaat en zegt dat dit slechte gedrag niet getolereerd zal worden.

Zoals als de president zelf zei: “vergis je niet- dat de chemische oorlog voering gevolgen heeft. Als we geen verantwoording afdwingen voor deze gruwelijke daad wat zegt het dan over onze vastberadenheid van die internationale regels aan hun laars lappen?”
Dit is veel dieper dan alleen het Midden Oosten. Dit is voor Amerika een beslissend moment om zich als beschaafde kracht in de wereld opnieuw te bevestigen.

Jona’s vlucht
Ironisch, door het reces van het Congres voor de Grote Feestdagen, valt de 10-daagse debat precies tijdens de tien dagen van Tesoeva- De dagen om duidelijk onze prioriteiten te stellen en om onszelf de verantwoordelijkheid te nemen voor onze daden. Op de middagdienst van Jom Kippoer lezen we het Bijbelse boek Jona- een klassiek verhaal om weg te vluchten van verantwoordelijkheid. G’d zond Jona om de stad Nineve te confronteren met hun slechte moraal. Jona vindt het niet ongemakkelijk om dat te doen en vlucht in de tegenovergestelde richting met een boot. Uiteindelijk beland Jona in de buik van een grote vis.
Dit was de manier van G’d om Jona op andere gedachte te brengen en erachter te komen om niet alleen op ongemakkelijke deel van de missie te focussen.

Jona maakte de balans op en concludeerde dat hoe moeilijk het ook was dat de enige weg was om goed te doen betekende om in actie te komen. Op het einde van de dag kan je nooit weg lopen van om het juiste te doen. Uiteindelijk om in te stemmen met het nemen van de verantwoordelijkheid, was Jona in staat om de gehele bevolking van de grote stad te redden. (Jona 3:10)

Neem verantwoordelijkheid
Waarom lopen mensen weg van hun verantwoordelijkheden?

Rabbijn Noach Weinberg ob’m definieert dit als een fundamentele uitdaging tussen gemak en plezier. We willen allemaal belangrijk zijn; we willen allemaal de wereld veranderen. Maar het moet we ons niet altijd veel moeite voor hoeven doen. Dus kiezen we de makkelijkste weg: dat van het weglopen van de gevolgen in onze leven. We realiseren ons allerlei slecht gedrag. Of het nu een compromis is in zakelijke ethiek of we stoppen met het dieet en soms zetten we een persoonlijke rode lijn.. en dan verschuiven we die. In het proces slagen we er niet in om aan het meest belangrijke dingen in het leven te bereiken. Het gevaar is zelfs groter wanneer de samenleving “gemak” als een hoofddoel maakt. Zoals een geleerde opmerkt: de definitie van de beschaving is wat je kiest voor wat goed is over wat comfortabel is.

Het kiezen voor gemak creëert een omgeving van het niet nemen van de verantwoordelijkheid en kan uiteindelijk zelfs leiden tot anarchie. Dit is een terugval voor de beschavingen: historici zeggen dat gemak en moreel verval de spil is de het Romeinse Rijk deed ineenstorten. Om het goede te doen- hoe moeilijk dit ook kan zijn- is altijd een goede keuze. In het kort: als wij met veel moeite toch proberen dan worden we gespaard voor de hartverscheurende emotionele pijn van het niet proberen, omdat we te zwak waren om het te proberen. Om het goede te doen is de beste lange termijn oplossing. De mate van inspanning is nu niets vergeleken met de pijn die ons later confronteert (zoals het altijd doet) als het te laat is om nog iets te doen.

De rode lijn
Er is één vraag die een raadsel voor de waarnemers is: Waarom zou Assad over de rode lijn gaan door chemische wapens te gebruiken om zo negatieve reacties te veroorzaken? Misschien zouden de Iraniërs –als hoofdsponsor van Syrië (Mehdi Taaib hoofd van de Ayatollahs, verwijst naar Syrië als een “wijk van Iran”) opdracht aan Syrië hebben gegeven om deze rode lijn te overschrijden om te zien hoe de internationale gemeenschap op massavernietingwapens reageert.

Met andere woorden dit kan een proef zijn voor een confrontatie met Iran en zijn zoektocht naar nucleaire wapens. Wees er maar zeker van dat de Ayatollah meekijkt naar hoe de reactie zal zijn van Amerika. Als er geen wereldwijde reactie komt van de schending van een universeel taboe op het gebruik van gifgas dan zal dit het licht op groen zetten voor Iran. Als je denkt dat vergif slecht is probeer dan eens nucleaire wapens voor te stellen in de handen van Moellahs.

Veertig jaar
Deze week is het veertig jaar geleden dat in 1973 de Jom Kippoer oorlog uitbrak. Toen viel de Syrische dictator Hafez-Assad Israël aan met als doel de staat Israël te vernietigen. De Joodse staat had de overhand, maar er was wel een gevaar. De noordelijke Israëlische steden werden geëvacueerd en vervolgens werden de steden overspoeld door het Syrische leger.

Tijdens deze Grote feestdagen worden we geconfronteerd met een nieuwe Syrische uitdaging. Het is tijd om de balans op te maken en wat er op het spel staat. Zoals Winston Churchill ooit zei: “Er is nu geen tijd voor om lekker achterover te zitten, maar om de strijd aan te gaan”.

Het wordt tijd om wakker te worden en te stoppen met beredeneren. Het wordt tijd om verantwoordelijkheid te nemen voor onszelf en voor de wereld.


Copyright © 2013 Jodendom Online
 
 
Contact Zoeken Noachieden Online Beheer
 
Copyright © 2020 Jodendom Online. Alle rechten voorbehouden.