6 Sjewat 5781 | 19 January 2021
Nieuws
Jodendom in praktijk     Hasjkafa     Feest- en Gedenkdagen     Samenleving     Geschiedenis     Antisemitisme     Israël     Media     Publicisten     
John Kerry: ‘Israël’s eis aan de Palestijnen om erkenning als Joodse staat is fout’ : Wat vinden de Palestijnen daarvan?
Publicatiedatum: Friday 21 March 2014 Auteur: Rick Richman en Khaled Abu Toameh | Vertaling, bijschriften: Brabosh | 748 keer gelezen
Palestijnse Autoriteit [PA], Verenigde Staten, Tweestatenoplossing, islamitische fascisme, Media_Politiek »

Ten overstaan van de Commissie voor Buitenlandse Zaken in het Witte Huis stelde gisteren de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry de eis in vraag van premier Benjamin Netanjahoe omtrent de Palestijnse erkenning van Israël als de staat van het Joodse volk, eis die zoals bekend centraal staat in de vredesonderhandelingen met de Palestijnen. The Times of Israel berichtte hierover het volgende:

Weet je, ik denk dat het een fout is die sommige mensen maken om het [Palestijnse erkenning van Israël als een Joodse staat] telkens weer opnieuw en opnieuw en opnieuw op te werpen als een kritisch beslissend punt in hun houding ten aanzien van de mogelijkheid van een staat en vrede en we hebben dat uiteraard duidelijk gemaakt,” zei Kerry.

Kerry merkte op dat de kwestie van de ‘Joodse staat’ reeds werd aangepakt door de VN-resolutie 181 in 1947 [*], die internationale erkenning voor de jonge staat Israël verleend. Er zijn “meer dan 40 of 30 vermeldingen van een’ Joodse staat” in de resolutie, zei Kerry en voegde eraan toe dat wijlen de Palestijnse leider Yasser Arafat “bevestigde dat hij het erover eens was dat het [Israël] een Joodse staat zou zijn” in 1988 en in 2004.

[*] Resolutie 181 van november 1947 (het VN-Verdeelplan in een Arabische en een Joodse staat zij aan zij in vrede) werd overigens meteen verworpen door de Arabische landen die prompt een aanvalsoorlog starten in een poging om de Joodse staat te vernietigen. M.a.w. Kerry roept hier een historisch argument aan dat ook toen al door de Arabieren werd afgewezen; Brabosh.com.

Seth Mandel en Tom Wilson hebben beiden omtrent deze kwestie reeds uitstekend bericht. Als het internationaal erkend is sinds 1947 en als Arafat dat ‘bevestigd’ heeft in 1988 en 2004, wat is dan het probleem om het nog eens een keertje opnieuw te bevestigen? Het argument van Kerry doet denken aan het antwoord dat Talleyrand ooit gaf aan een diplomaat die hem het argument aanbood dat het ook “gaat-zonder-het-uit-te-spreken” tegen hem zei: “Als het zonder woorden als vanzelf gaat, zal het nog beter gaan door het uit te spreken.”

Deze afgelopen maandag, heeft het Buitenland Ministerie geprobeerd om terug te komen op de opmerkingen van de voorafgaande week die aangaf dat de VS borg zou staan voor de eis dat de Palestijnen Israël zouden erkennen een Joodse staat. Woordvoerder Jen Psaki (plaatje rechts) had daarover het volgende te zeggen tegenover verslaggevers:

Vraag: “Er lijkt nogal wat verwarring te bestaan omtrent sommige van uw uitspraken die u vrijdag deed omtrent de volledige erkenning van Israël als een Joodse staat. Ik vraag me af of u het daarover wilt hebben. Heeft de regering haar houding gewijzigd omtrent deze [kwestie]?”

Mevr. Psaki: “Nee, dat hebben we niet. Onze houding is reeds lange tijd dat Israël een Joodse staat is.”

Maar dan zei Psaki dat de kwestie iets dat het voorwerp uitmaakt in de onderhandelingen en dat ze niet van plan was om te zeggen of het al dan niet in een raamovereenkomst zou staan. Thans zegt de minister van Buitenlandse Zaken dat het een ‘vergissing’ is om de kwestie ter sprake te brengen.

Met deze regering kan men nooit betrouwen op haar ‘standpunten.’ Ze zijn altijd te herzien wanneer het moeilijk wordt. De rode lijn blijkt niet rood te zijn. Het standpunt begint met “Period!” (te nemen of te laten) en dan blijkt dit opeens aan het einde een verborgen asterisk (sterretje) te hebben. Het standpunt dat ‘geruime tijd’ werd aangehouden blijkt dan geen operationele betekenis (meer) te hebben. Het is gewoon “een standpunt.”

In zijn toespraak tot AIPAC van 4 maart 2014, na zijn ontmoeting met president Obama daags voordien, benadrukte premier Netanjahoe het belang van de kwestie voor Israël:

“Israël is de nationale staat van het Joodse volk – (applaus) – waar de burgerlijke rechten van alle burgers, zowel Joden als niet-Joden, gegarandeerd zijn. Het land Israël is de plaats waar de identiteit van het Joodse volk werd gesmeed. Het was in Hebron dat Abraham de grot kocht van de Aartsvaders en de Aartsmoeders. Het was in Bethel dat Jakob zijn dromen droomde. Het was in Jeruzalem dat David zijn koninkrijk regeerde. We vergeten dat nooit, maar het is tijd dat de Palestijnen stoppen met het ontkennen van de geschiedenis (applaus.) Net als Israël bereid is om een Palestijnse staat te erkennen, moeten de Palestijnen bereid zijn om een Joodse staat te erkennen (applaus.)

President Abbas, erken de Joodse staat, en daarmee zou je uw volk, de Palestijnen, vertellen dat terwijl we misschien wel een territoriaal geschil kunnen hebben, het recht van het Joodse volk op een eigen staat buiten kijf staat (applaus.) Je zou de Palestijnen kunnen vertellen om af te zien van de fantasie om Israël te overspoelen met vluchtelingen of delen amputeren van de Negev en Galilea. In erkenning van de Joodse staat, zou je eindelijk duidelijk te maken dat je echt bereid om het conflict te beëindigen.

Dus erken de Joodse staat. Geen excuses, geen vertragingen, het is tijd (applaus.)”

Erkenning van Israël als een Joodse staat is een van de centrale eisen van Israël in het ‘vredesproces’ lang voordat Netanyahu de kwestie bracht in zijn huidige focus. Het is de kritische indicator van de vraag of de Palestijnen inderdaad bezig zijn met een zoektocht naar een tweestatenoplossing of naar een twee-stappenplan [om Israël te annexeren.]

Dus kan misschien President Obama op maandag aanstaande zijn ontmoeting met president-voor-het-leven Mahmoud Abbas gebruiken om dit probleem aan te pakken. “Zo niet nu, wanneer dan wel?” Hij kan hem dezelfde vraag stellen die hij gebruikte in een ander verband in zijn recent interview met Jeffrey Goldberg.
boodschap3

Boodschap van het Palestijnse volk aan John Kerry: Scheer je weg!
De Palestijnen vinden dat de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry niet luistert naar wat ze te zeggen hebben over zijn inspanningen om vrede te bereiken in het Midden-Oosten. Dat is waarom ze hebben besloten om hun mening te uiten door middel van een nieuwe song die gewijd is aan Kerry persoonlijk.

 

Een video van het lied, gezongen door de populaire Palestijnse popzanger Qassem Najjar, werd gepost op YouTube en andere sociale media aan de vooravond van het bezoek van de Palestijnse president Mahmoud Abbas aan Washington voor besprekingen met president Barack Obama over het vredesproces met Israël.

 

Terwijl de lof voor Abbas zich opstapelt, bespot de zanger Kerry (in het Arabisch John Kire genoemd) en beschuldigt hem van het presenteren van een ‘zionistisch plan’ met de bedoeling om de Palestijnse zaak te elimineren.

 

Zie videoclip onderaan, in het Engels ondertiteld.

 

 

Najjar besloot om zijn nieuwe lied te publiceren nadat hij en andere Palestijnen waren achtergebleven met de indruk dat Kerry naar hun standpunt ten aanzien van zijn ideeën voor een ‘kaderovereenkomst’ met Israël niet nauwkeurig heeft geluisterd. De woorden van het lied, dat de titel meekreeg ‘Bericht van het Palestijnse volk aan Kerry,’ drukken de negatieve houding uit die veel Palestijnen en Arabieren koesteren ten aanzien van zijn ideeën.

 

Maar Najjar hoopt ook dat zijn lied een waarschuwing zal sturen naar de leiding van de Palestijnse Autoriteit. “Mijn boodschap aan de leiding Palestijnse Autoriteit is dat zolang u zich inzet voor de rechten van de Palestijnen, wij aan uw kant staan,” zegt de zanger. “Maar als u ook maar de minste toegeving doet, dan zullen het volk en ik de straat opkomen en eisen dat u weggaat.”

 

De Palestijnse Autoriteit heeft het anti-Kerry liedje onderschreven door toe te staan dat veel van zijn nieuwssites het publiceren. Een hoge ambtenaar van de Palestijnse Autoriteit in Ramallah verklaarde dat het nieuwe nummer is ” het hele Palestijnse standpunt in de richting van vrede 100% accuraat en eerlijk samenvat.”

 

palestine_map3Najjar hoopt dat de boodschap van de song Kerry en Obama zullen bereiken voordat ze een ontmoeting zullen hebben met Abbas in Washington. Hij wil Washington laten begrijpen dat zelfs als Abbas wordt gedwongen – onder druk van Amerikaanse dreigemneten – om concessies te doen, de Palestijnen “niet zullen verzaken aan hun rechten.”

 

Het lied geeft ook het groeiende Palestijnse wantrouwen weer richting Kerry’s motieven en beschuldigt hem van erop uit te zijn om de Palestijnen te misleiden met zijn ideeën. Met het aanpakken van Kerry, waarschuwt de zanger de Amerikaanse topdiplomaat “Ga en vertel aan Obama en Amerika dat mijn land voor u geen fluitje van een cent waard is om te verdelen.”

 

Verwijzend naar de explosieve kwestie van de Palestijnse vluchtelingen, stuurt Najjar het volgende bericht naar Kerry: “We zullen het recht op terugkeer niet in gevaar brengen; de vlag van mijn vaderland zal hoog wapperen. Luister John Kerry.” Erop wijzend dat de Arabieren niet zullen toestaan dat het plan van Kerry zal worden aangenomen, gaat de zanger verder met Kerry te waarschuwen “in de naam van de martelaren, gevangenen, vaderland en revolutie, Jeruzalem is onze hoofdstad en zal dat altijd zijn.”

 

Na het herhalen van de Palestijnse beschuldigingen tegen Israël inzake nederzettingen en de ‘verjoodsing’ van Jeruzalem, waarschuwt Najjar Kerry dat hij moet “stoppen met het spelen van spelletjes, omdat al je spelletjes werden blootgelegd door president Abbas.” In navolging van eerdere verklaringen door enkele van Abbas adviseurs, hekelt de zanger Kerry’s voorgestelde overeenkomst als een “zionistisch arrangement dat bedoeld is om de Palestijnse zaak te liquideren.”

 

“De grenzen van het toekomstige Palestina, zonder Israël en zonder Joden,” zingt Najjar

 

Hij hekelt ook als ‘racistisch’ de vraag naar erkenning van Israël als een Joodse staat. Dit is ook het officiële standpunt van de Palestijnse Autoriteit en van Abbas wordt opnieuw verwacht dat hij stem zal verheffen en zijn verzet tegen deze eis zal uiten tijdens zijn ontmoeting met Obama.

 

Een ander thema van het lied dat eveneens het officiële standpunt van de Palestijnse Autoriteit weerspiegelt is de weigering van een Israëlische aanwezigheid op de Westelijke Jordaanoever te accepteren na de ondertekening van een vredesakkoord. In de woorden van de zanger: “We accepteren geen Joden binnen onze grenzen.

 

Het is geen toeval dat het lied werd vrijgegeven aan de vooravond van Abbas’s bezoek aan Washington. Abbas zal het gebruiken om Obama en Kerry te laten zien waarom hij geen concessies kan maken naar Israël. Hij zal het ook gebruiken om de Amerikanen bang te maken en hen te tonen hoezeer de Palestijnen Obama en Kerry wel verachten.

Qassem Najjar: “Listen Listen John Kire“: 

Copyright © 2014 Jodendom Online
 
 
Contact Zoeken Noachieden Online Beheer
 
Copyright © 2021 Jodendom Online. Alle rechten voorbehouden.