12 Niesan 5780 | 06 april 2020
Nieuws
Jodendom in praktijk     Hasjkafa     Feest- en Gedenkdagen     Samenleving     Geschiedenis     Antisemitisme     Israël     Media     Publicisten     
Complete afgang in de VN-Veiligheidsraad voor de Palestijns/Jordaanse anti-Israëlresolutie
Publicatiedatum: woensdag 31 december 2014 Auteur: Brabosh | 727 keer gelezen
Fatach, Chamas, Gaza, Yesha - Westbank, Palestijnse Autoriteit [PA], Verenigde Naties, Frankrijk, Grenzen van 1967, Verenigde Staten, Groot Britannie, Golan, Tweestatenoplossing, Zesdaagse Oorlog »
27 april 2009. De ‘tweestatenoplossing’ volgens Mahmoud Abbas (l.) en zijn toponderhandelaar voor vrede met Israël Saeb Erekat (r.) onthuld. Voor de camera’s van de internationale pers tonen zij een ingelijste kaart van ‘Palestina’. Bemerk bovenaan de benaming in het Engels ‘Palestine’. Het werkelijke doel van het Palestijnse leiderschap wordt hier nog maar eens onthuld, met name dat ze in werkelijkheid voor een éénstaatoplossing zijn, met name van een Palestina niet naast Israël maar in de plaats van.

Afgelopen nacht werd in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties gestemd over een controversiële ontwerpresolutie die namens het eenheidskabinet Al-Fatah/Hamas in de Palestijnse Autoriteit werd ingediend door Jordanië op instructies van het 22-landenblok van de Arabische Liga, achter de schermen de feitelijke bedenker van dit bedenkelijke diplomatieke offensief tegen de Joodse staat. Echter de stemming over de ontwerpresolutie eindigde op een anti-climax want de benodigde negen JA-stemmen werden niet gehaald en de VS hoefden niet eens hun vetorecht in te zetten.

De truuk van Abbas
De resolutie, waaraan tot op het laatste ogenblik werd geschaafd, behelsde een 12-maanden deadline om onderhandelingen te hervatten over een uiteindelijk statusakkoord.

Daar bovenop komt dan de eis dat Israël (met of zonder vredesakkoord!) zich tegen het einde van 2017 volledig (dwz. burgers en soldaten incluis) zou teruggetrokken hebben achter de pre-1967 lijn, met name uit de gebieden die tijdens de Zesdaagse Oorlog van juni 1967 werden heroverd op de Arabieren: Gaza, Golan, Oost-Jeruzalem en uit Judea & Samaria met inbegrip van de volledige ontruiming van al de ‘nederzettingen’.

Bovendien wordt de vrijlating geëist van alle Palestijnen ongeacht de aard van hun misdrijf die opgesloten zijn in Israëlische gevangenissen en de terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen, die volgens Mahmoud Abbas geschat worden op 6 miljoen mensen.

Nigeria heeft het gedaan
Hoewel de Palestijnen tot kort voor de stemming ervan overtuigd waren dat ze de minimaal negen benodigde JA-stemmen op zak hadden, bleek op de valreep Nigeria zich te onthouden aan de stemming waardoor de Palestijnen net één stem tekort kwamen. Sinds 1963 een republiek, was Nigeria tussen 1800 en 1960 een voormalige Britse kolonie.

Het is (nog) niet bekend wie of wat de omslag van Nigeria heeft veroorzaakt en de Palestijnse ontwerpresolutie heeft gekelderd. Nigeria heeft nochtans reeds op 18 november 1988 de Palestijnse ‘staat’ erkend.

De Amerikanen bleken bijzonder opgelucht omdat zij aldus geen gebruik dienden te maken van hun vetorecht, en aldus geen gezichtsverlies moesten lijden in de Arabische wereld waar ze nogal wat bondgenoten hebben in hun oorlog tegen Islamitische Staat (ISIS/ISIL) in Syrië en Irak. Uiteindelijk stemden acht landen voor, twee landen tegen bij vijf onthoudingen:

Stemden VOOR de resolutie: Frankrijk, G-H Luxemburg, China, Rusland, Argentinië, Tsjaad, Chili en Jordanië
Stemden TEGEN de resolutie: Verenigde Staten en Australië
Onthielden zich van de stemming: Nigeria, Verenigd Koninkrijk, Litouwen, Zuid-Korea en Rwanda.

Het verraad van Frankrijk

Aan de stemming namen vier lidstaten van de Europese Unie deel, met name het Verenigd Koninkrijken Litouwen die zich onthielden en Frankrijk en het G-H Luxemburg die voor de resolutie stemden. Israëlische diplomaten bleken achteraf bijzonder ontgoocheld in Frankrijk omdat het toch voor de resolutie had gestemd ondanks de mislukte poging van Franse diplomaten om de ontwerpresolutie gematigder op te stellen. Dit kan later nog voor een diplomatiek staartje zorgen.

De Franse afgevaardigde aan de Verenigde Naties de socialist François Delattre vertelde aan de Raad dat de Franse regering de resolutie steunde omwille van een “dringende nood om actie te ondernemen”.

Hij drukte zijn ontgoocheling uit over het feit dat de Franse pogingen om de tekst bij te schaven hadden gefaald en voegde eraan toe dat “Onze inspanningen hoeven hier niet te stoppen. Het is onze verantwoordelijkheid om het opnieuw te proberen, vooraleer het te laat is.

Overigens werd op 2 december 2014 in de Assemblée (het Franse parlement) door de Franse parlementsleden gestemd ten gunste van de erkenning van de Palestijnse ‘staat’ hoewel er nog geen officiële erkenning is gevolgd. Zweden bv. deed dat al wel op 30 oktober jongstleden.

Het wordt thans afwachten welke de volgende stappen zullen zijn van de Arabische Liga die achter de schermen aan de touwtjes trekt van dit diplomatieke offensief tegen de Joodse staat.

Abbas verklaarde eerder dat indien de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties het door de Arabische Liga gesteunde Palestijnse voorstel zou verwerpen, hij “de samenwerking inzake veiligheid met Israël zal beëindigen of zich terugtrekken en de verantwoordelijkheid over de door de Palestijnse Autoriteit gecontroleerde gebieden, zou teruggeven aan Israël.”

Copyright © 2014 Jodendom Online
 
 
Contact Zoeken Noachieden Online Beheer
 
Copyright © 2020 Jodendom Online. Alle rechten voorbehouden.