28 Sjewat 5780 | 23 februari 2020
Nieuws
Jodendom in praktijk     Hasjkafa     Feest- en Gedenkdagen     Samenleving     Geschiedenis     Antisemitisme     IsraĆ«l     Media     Publicisten     
Antwoord op het rapport van Amnesty omtrent de Israelisch-Palestijnse water kwestie
Publicatiedatum: donderdag 26 november 2009 Auteur: Brabosh | 1.070 keer gelezen
Mythen, Amnesty International »

Naar aanleiding van de beschuldigingen door Amnesty International in een rapport waarin beweerd wordt dat Israël ‘water steelt van de Palestijnen', heeft thans ook het Israëlisch Ministerie van Buitenlandse Zaken gereageerd. Blijkbaar weten nog steeds weinig mensen dat er inderdaad akkoorden werden gesloten tussen Israëli's en Palestijnen (zie bronnen) waarbij de eerste partij meer dan ruimschoots aan haar verplichtingen heeft voldaan en de laatste partij schromelijk tekort is geschoten. Amnesty heeft verkozen om haar rapport te baseren op Palestijnse klachten en negeert alles wat van de Israëlische zijde wordt aangebracht.

Dat is uiteraard haar goed recht om slechts één kant van het verhaal van de kwestie van het water te belichten, maar dan kan dit nog moeilijk een objectief rapport worden genoemd. Nochtans wordt die bewust gekozen eenzijdige benadering, die al van bij de titel duidelijk wordt en verder in het rapport wordt uiteen gezet, in abnormale proportie overal in de internationale media (en ook in België en Nederland) klakkeloos overgenomen en uitvoerig geëtalleerd. Deze twijfelachtige aanpak, en dat dus niet enkel en alleen door Amnesty International maar door de hele wereldpers door de blinde aanname van dit rapport, doet gerede twijfels rijzen over de werkelijke bedoelingen van de auteurs van het rapport en van de organisatie zelf inclusief het grootste deel van de wereldopinie.

Lees ook:  Amnesty International's water rapport perfect getimed om boycotcampagne tegen Israël te versterken en op Palestine Facts: What about water issues? Is Israel using Palestinian water?: "Rijke Palestijnen in Bethlehem, Hebron en Ramallah bezitten privé zwembaden en eigen watervoorzieningen, feiten die altijd ontsnappen aan de aandacht van de pro-Palestijnse supporters."

Persbericht van het Israëlisch Ministerie van Buitenlandse Zaken:
Het Israëlisch-Palestijns waterbeleid is gebaseerd op een interim akkoord tussen twee partijen (van 28 september 1995), meer in het bijzonder Artikel 40 van Annex III van het akkoord, dat betrekking heeft op de kwestie van het water en het afvalwater. Volgens die overeenkomst, zal 23,6 miljoen kubieke meter water per jaar worden toegewezen aan de Palestijnen. In werkelijkheid hebben zij toegang tot twee keer zo veel water.

Israël heeft aan al haar verplichtingen voldaan betreffende de overeenkomst over het water en aangaande de levering van extra hoeveelheden water aan de Palestijnen, en heeft die verplichte hoeveelheid zelfs ruimschoots overtroffen. De Palestijnen daarentegen, hebben hun verplichtingen krachtens de overeenkomst aanzienlijk geschonden, in het bijzonder met betrekking tot belangrijke onderwerpen zoals de illegale boringen (zij hebben meer dan 250 waterputten geboord zonder toestemming van de Joint Water Commission) en de afhandeling van het afvalwater (De Palestijnen hebben geen zuiveringsinstallaties gebouwd, ondanks hun verplichting om dat te doen en de belangrijke buitenlandse financiering hebben opgestreken die voor doel bestemd was).

Israël heeft de Palestijnen aangeboden om hen te voorzien van ontzilt water, maar deze mogelijkheid wordt door hen systematisch verworpen vanuit politieke motieven. Hoewel Israël haar verbruik van natuurlijk zoet water sinds 1967 aanzienlijk heeft verminderd, om aldus consequent de kloof heeft gedicht tussen het Israëlische en Palestijnse waterverbruik, blijft het onduidelijk hoe de beweringen van Amnesty van Israël's zogenaamde ‘discriminerend beleid' tegenover de Palestijnen de toets van de werkelijkheid kunnen doorstaan. De auteurs van het rapport verkozen de Israëlische gegevens te negeren, hun documenten en verslagen, hoewel ze controleerbare feiten bevatten die met een totale transparantie worden gepresenteerd. Deze twijfelachtige aanpak, die bestaat uit het systematisch negeren van Israëlisch materiaal en uitsluitend gebaseerd werd op basis van Palestijnse beschuldigingen, doet twijfels rijzen over de werkelijke bedoelingen van de auteurs van het rapport en van de organisatie zelf.

Bij de tabel hierboven: De totale hoeveelheid beschikbaar vers water per hoofd (voor agricultuur, industrieel en persoonlijk gebruik) gebaseerd op het jaarlijks gemiddelde en vergeleken met de landen die grenzen aan Israël. De cijfers spreken voor zich. Gegevens inzake het verbruik van vers natuurlijk water beantwoorden duidelijk aan de noden van de Palestijnen en een eerlijke behandeling door Israël. In 1967, was de consumptie van vers natuurlijk water in Israël 508 m3 per persoon en per jaar. In 2008, was dit dramatisch gedaald naar 149. De Palestijnse cijfers voor hetzelfde verbruik stegen van 86 (in 1967) tot 105 (in 2008).

Copyright © 2009 Jodendom Online
 
 
Contact Zoeken Noachieden Online Beheer
 
Copyright © 2020 Jodendom Online. Alle rechten voorbehouden.