13 Aw 5780 | 03 augustus 2020
Nieuws
Jodendom in praktijk     Hasjkafa     Feest- en Gedenkdagen     Samenleving     Geschiedenis     Antisemitisme     IsraĆ«l     Media     Publicisten     
Bouwstop nederzettingen Yesha tienduizenden Palestijnen werkloos
Publicatiedatum: zondag 07 maart 2010 Auteur: Brabosh | 1.325 keer gelezen
Bevriezingen Nederzettingen, Yesha - Westbank, Jeruzalem [Al-Quds], 'Nederzettingen' »

Door de tijdelijke Israëlische bouwstop op de Westelijke Jordaanoever vallen 30.000 Palestijnse bouwvakkers 10 maanden zonder werk... en zonder inkomen (met 'dank' aan de VS, de Europese Unie, de Verenigde Naties en Rusland...)

Op 25 november 2009 kondigde eerste-minister Benjamin Netanjahoe officieel een bouwstop af voor de uitbreiding en aanbouw van nieuwe Israëlische steden en gemeenten op de Westelijke Jordaanoever, door sommigen gemeenzaam ‘bezette' gebieden genoemd alhoewel juridisch beschouwd ‘betwiste' gebieden een eind dichter bij de waarheid ligt. Theoretisch is de 10-maanden durende bouwstop bedoelt om de Palestijnse Zaak te dienen en een nieuwe opening naar onderhandelingen voor de vrede tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit mogelijk te maken.

Maar een en ander is intussen als een boemerang keihard teruggeslagen op de tienduizenden Palestijnse arbeiders wier enige inkomen afhangt van werk dat hen door de Israëliërs wordt aangeboden op de Westelijke Jordaanoever. Die Palestijnen die thans zonder inkomen vallen, beleven zwarte tijden. Journaliste Ilene R. Prusher van The Christian Science Monitor ging poolshoogte nemen van de huidige situatie in het vluchtelingenkamp van Jalazon nabij Ramallah. In de thee- en koffiehuizen van Jalazon klinkt een heel ander verhaal. Een verhaal van werkloosheid, honger en miserie.

Deze Palestijnen zijn niet gelukkig met de Israëlische bouwstop
Het is net voor de middag en rondom de thee- en koffiehuizen van het Jalazon vluchtelingenkamp staat het vol met jonge mannen die doelloos rondhangen en duidelijk nergens heen kunnen. Normaal is ongeveer de helft van de gezonde mannen van Jalazon aan het werk in de bouw in de nabijgelegen Joodse nederzettingen. Maar omdat premier Benjamin Netanjahoe, onder druk van president Barack Obama, in oktober 2009 aankondigde de bouw van nederzettingen te bevriezen, is een groot deel van het werk verdwenen.

Op de lange termijn is de bouwstop bedoeld om het stagnerende Israëlisch-Palestijnse vredesproces weer op gang te trekken, en heeft de Palestijnse leider Mahmoud Abbas gezegd dat hij niet zal instemmen met een hervatting van de vredesbesprekingen zonder moratorium op de bouw. Maar op korte termijn zijn de duizenden Palestijnen die werken in de bouw op de Westelijke Jordaanoever letterlijk de pineut van het verhaal. Ze zijn geïrriteerd dat niemand aandacht lijkt te besteden aan het impact op hun leven van dat wat zij zien als een zinloze oefening.

"Het werk in de nederzettingen is de laatste paar maanden dramatisch gedaald en niets is nog zoals het was. Het heeft ons leven helemaal geen beterschap gebracht en de leiders niet dichter bij de vrede, dus wat heeft dit allemaal voor zin?" zegt Walid Mustafa, een soort zelfbenoemde woordvoerder van de werklozen en vader van zeven kinderen die zegt dat hij geluk heeft gehad als hij nog één dag per maand werd vind. "De bouwstop is hoe dan ook slechts tijdelijk. De Israëlische regering bestaat uit kolonisten en zij zullen binnenkort weer genoeg bouwen."

Walid Mustafa schat dat ongeveer 80 procent van de kamp bewoners die gewoonlijk werken in de bouw nu werkloos zijn, terwijl sommigen die nog werken, baantjes aannemen voor 50 sjekel per dag (13 dollar) in plaats van de 150 sjekel (40 dollar) die ze gewoonlijk krijgen van de Israëli's. "De bouwstop van de nederzettingen heeft alleen maar meer armoede gebracht," klaagt Abdel Aziz Othman. "Er is nergens nog werk te vinden," beaamt Issa Mohammed Mahmoud, een jonge man die zijn tijd verslijt met alle dagen daar te zitten, te babbelen en thee te drinken bij gebrek aan iets anders. "Ik ging vroeger altijd werken op bouwwerven in Israël, maar tegenwoordig geven ze geen arbeidsvergunningen meer voor dat en ze brengen nu arbeiders uit China, Thaïland en Turkije binnen om het werk te doen dat wij vroeger voor hen deden."

Tot op vandaag legde de Palestijnse Autoriteit niks in de weg van de Palestijnen die willen werken in de nederzettingen, alhoewel haar vertegenwoordigers zeggen dat ze de Palestijnen liever elders zien werken. "Wij kunnen de arbeiders niet vragen om thuis te blijven zonder hen een andere oplossing aan te bieden," geeft een Palestijnse ambtenaar in Ramallah toe. "We spreken hier over duizenden gezinnen op de Westelijke Jordaanoever die afhankelijk zijn van dit werk als hun enige bron van inkomsten."

"Wij doen helemaal niks verkeerd,"legt Ibrahim Abu Tair uit, een 42-jarige vader van acht kinderen afkomstig uit het dorpje Um Tuba in het zuidwesten van Jeruzalem gelegen. "Wij zijn geen collaborateurs en geen terroristen. Het enige wat wij willen is werken." Hij vertelde dat tijdens de Eerste Intifada, die uitbrak op het einde van 1987, dat sommige Palestijnse groepen hen wilde beletten dat ze naar hun werk trokken in de nederzettingen. "In het begin waren er bedreigingen en lichamelijke aanvallen op sommige arbeiders," zei hij. "Maar de leiders van de Intifada realiseerden zich later dat als zij de arbeiders hun broodwinning zouden ontnemen dit als een boemerang zou terugkeren op de hoofden van de Palestijnen. Dat is waarom zij het de arbeiders toestonden om naar de nederzettingen te trekken [voor werk]."

Jawdat Uwaisat, 44 jaar oud en afkomstig uit het dorpje Sawahreh in de omgeving van Bethlehem vertelde dat hij en zijn collega's die voor de Israëli 's werken, ongeveer drie keer zoveel dan wat ze voor hetzelfde werk zouden krijgen voor Palestijnse bedrijven. "De Palestijnse werkgevers betalen ons 100 tot 150 NIS per dag," vertelde Uwaisat. "Vergelijk dat met Israëlische bedrijven die lonen uitbetalen van 350 tot 450 NIS per dag. Dat is waarom velen van ons verkiezen om te werken voor Israëlische bedrijven zelfs als we daarvoor nederzettingen moeten bouwen." Hij voegde er nog aan toe dat zelfs Palestijnen, die bekend zijn als aanhangers van Hamas en de Islamitische Jihad, aangeworven werden om te werken in de nederzettingen. "Ik ken enkele mensen van Hamas die bouwvakkers zijn in de nederzetting Ariel," zei hij. "Wanneer mensen hun kinderen moeten voeden, hoeven ze daar geen twee keer over na te denken."

Het feit dat zovele Palestijnen werken op de bouwwerven op de ‘bezette' Westelijke Jordaanoever ligt nogal gevoelig, alhoewel de meeste bouwvakkers hier in Jalazon toch vrijuit over praten. Van de ene kant worden de nederzettingen in het algemeen beschouwd als een beletsel voor de oprichting van een onafhankelijke Palestijnse staat en staat duidelijk in de weg van Palestijnse territoriale begrenzing op de Westelijke Jordaanoever. De 120 nederzettingen die Israël heeft gebouwd op de Westelijke Jordaanoever sinds 1967 worden door de internationale wetten als illegaal beschouwd en Israël heeft nooit het territorium geannexeerd.

Maar van de andere kant beschouwen de meeste Palestijnen het werken in de nederzettingen als een vorm van realpolitiek toegepast op thuiseconomie. Palestijnen die onderlegd zijn in metselwerk, constructie en andere aanverwante vaardigheden hebben de grote meerderheid van de huizen van Israël's controversiële nederzettingen opgetrokken om aan hun dagelijkse behoeften tegemoet te komen. "Terwijl de politici de maanden wegtreuzelen, moeten wij wel onze gezinnen voeden," zegt Fawzi Aqraba, een Palestijn uit Nabloes die geinterviewed werd terwijl hij een huis aan het afwerken was in de Israëlische nederzetting van Kiryat Netafim. "Iedereen in mijn dorp weet wat ik doen en ik denk dat niemand mij daarvoor zal veroordelen. Wij moeten overleven."

Nieuw ‘Waardigheidsfonds' voor Palestijnen
Mahmoud Abbas heeft het aanbod van Netanjahoe voor een bouwstop van 10 maanden eind vorig jaar afgewezen, omdat wat hem betreft dit niet enkel geldt voor de bevriezing van de bouwwerken aan de nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever maar ook de bouw in Oost-Jeruzalem. Netanjahoe heeft ongeveer 3.000 gebouwen - projecten die reeds begonnen zijn - van de bouwstop vrijgesteld en heeft alle oproepen tot een beperking van de bouw gelijk waar in Jeruzalem van de hand gewezen.

George Mitchell, de Amerikaanse gezant voor het Midden-Oosten, was voorbije week in Israël om te trachten een doorbraak in de onderhandelingen te forceren maar is met lege handen terug gekeerd naar de Verenigde Staten.

Palestijnse functionarissen stellen dat het Israëlische aanbod te beperkt in omvang is. "Washington, samen met de internationale gemeenschap, oefent druk uit op de Palestijnen zonder Israël te verplichten met de bouw van nederzettingen te stoppen," zei Nabil Shaath, een lid van het Centraal Comite van de Fatah partij van Abbas, afgelopen dinsdag in een verklaring die ge-emaild werd aan de verslaggevers.

Ziad Toame, directeur-generaal bij het Palestijnse ministerie van Nationale Economie, zegt dat de Palestijnse Autoriteit (PA) erkent dat veel Palestijnse arbeiders afhankelijk zijn van banen in de nederzettingen. Het miniserie van Toame is belast met de uitvoering van een nieuwe PA campagne om Palestijnen zover te krijgen dat ze stoppen met het kopen van goederen die in de nederzettingen worden geproduceerd.

Als onderdeel van de campagne, heeft de Palestijnse premier Salam Fayyad een ‘Waardigheidsfonds' opgezet van 2 miljoen dollar om de Palestijnse handelaren te compenseren voor hun verliezen. "We hopen dat het Waardigheidfonds zal worden uitgebreid, als we meer donoren kunnnen krijgen, en dan worden we misschien in staat zijn om ook de werknemers in de bouw te compenseren," zei Toame. "Of misschien opleidingsprogramma's starten, zodat ze iets anders kunnen doen."

Copyright © 2010 Jodendom Online
 
 
Contact Zoeken Noachieden Online Beheer
 
Copyright © 2020 Jodendom Online. Alle rechten voorbehouden.