17 maart 1190:
In de Engelse stad York braken ongeregeldheden uit, uitgelokt door kruisvaarders en gerucht tegen de joodse inwoners van de stad. De joden vluchtten in de burcht die vervolgens gedurende 6 dagen door de gewapende menigte werd belegerd. Op de avond van 15 maart pleegden de moedigsten onder de ingesloten joden zelfmoord. De 500 overlevenden die de poorten op 17 maart openden en zich bereid verklaarden zich te laten dopen, werden znder uitzondering door de oproerkraaiers vermoord. Dit betekende het einde aan de joodse gemeenschap in York.

17 maart 1905:
Christenen die aangemoedigd werden door de kerk, ranselden in Saratov (USSR) alle joden die op straat waren af.

17 maart 1942:
Transport met 1000 joden uit Lublin (PL) kwam in Theresienstadt aan. 300 mannen werden door gezonden naar werkkamp Janowice, 700 werden of weggevoerd naar vernietigingskamp Belzec of doodgeschoten. Slechts 3 van de 1000 overleefden het.

Getto van Ilja (Wit-Rusland) werd ontruimd waardoor 900 joden vermoord werden. Voorzitter van de joodse raad, Joseph Rodblatt stelde zich aan het hoofd van een gewapende verzetsgroep en slaagde er in met zijn groep in de bossen te ontkomen.

2 transporten uit Lublin en Mielc (PL) met 6000 joden kwam in de vernietigingskamp Belzec aan die deze dag in gebruik werd genomen. In juni 1943 zou het kamp worden gesloten, maar al in het najaar van 1942 werden de lijken uit de massagraven verbrand en in het voorjaar van 1943 zouden de barakken worden gesloopt en zou het terrein worden geëgaliseerd.

Verhanging van 17 joden door de Gestappo in Leczyca (PL).

1500 joden worden per dag uit Lublin naar vernietigingskamp Belzec gestuurd. In totaal zouden 15.000 joden dit lot treffen.